Uniwersytet Łódzki - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Rola artystycznych awangard w kulturze XX wieku

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 0200-2E003O Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Rola artystycznych awangard w kulturze XX wieku
Jednostka: Wydział Filozoficzno-Historyczny
Grupy:
Punkty ECTS i inne: 0 LUB 3.00 (w zależności od programu)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Efekty kształcenia:

wiedza: student posługuje się terminami „awangarda” i „neoawangarda”; ma świadomość złożoności tych zjawisk, w tym ich podłoża społeczno-politycznego; porządkuje zjawiska kulturowe przy pomocy pojęć awangardy i neoawangardy; wskazuje typowe jej przejawy: dzieła/działania i nazwiska twórców

umiejętności: przeformułowuje i redefiniuje tradycyjne pojęcie sztuki, rewiduje tradycyjne funkcje sztuki, poszukuje teoretycznego uprawomocnienia dla zjawisk, które według potocznych przekonań nie uchodzą za sztukę; rekonstruuje na podstawie artefaktów i wypowiedzi programowych artystów społeczne i ideowe konteksty sztuki, rekonstruuje historyczne zmiany pojęcia awangardy, samodzielnie dobiera przykłady ilustrujące typologie działań awangardowych

kompetencje społeczne: docenia rolę przemian awangardowych w rekonstrukcji obrazu kultury zachodniej, ustosunkowuje się krytycznie do jej możliwości realnego oddziaływania w sferze publicznej, przełamuje bariery związane ze stereotypami o niekomunikatywności sztuki nowoczesnej i współczesnej


Wymagania wstępne:

brak

Skrócony opis:

Przedmiot zapoznaje studenta z teoriami awangardy i neoawangardy poprzez określenie cech konstytutywnych obu formacji kulturowych, odnosi te pojęcia – jako zespół wartości – do dziedzictwa kultury zachodniej oraz kształci praktyczne umiejętności odniesienia tych teorii do konkretnych zjawisk artystycznych.

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2017/2018" (w trakcie)

Okres: 2018-02-19 - 2018-09-30
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Agnieszka Rejniak-Majewska
Prowadzący grup: Agnieszka Rejniak-Majewska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie lub ocena
Czy ECTS?:

T

Metody dydaktyczne:

dyskusja dotycząca lektury

analiza i interpretacja materiałów źródłowych

samodzielne prezentacje - przykłady poszczególnych odmian działań awangardowych oraz kulturowych nawiązań do sztuki awangardowej

Sposoby i kryteria oceniania:

40% przygotowanie do zajęć i praca na zajęciach

60 % praca pisemna - esej

Treści kształcenia:

1. Awangarda i awangardy – historia pojęcia

2. Modernizm artystyczny i doświadczenie nowoczesności

3. Poetyka manifestów. Artystyczna rewolta i antytradycja

4. „Oczyszczenie sztuki” – sztuka abstrakcyjna i jej odmiany

5. Technologizm, tayloryzm, estetyka maszyny

6. Kolaż, montaż, przedmiot znaleziony. Przemiany pojęcia dzieła

7. Od „szklanych domów” do utopii zrealizowanej – ruch nowoczesny w architekturze

8. Neoawangarda i kontrkultura

9. Konceptualizm, happening, performance


Literatura:

Opracowania ogólne:

Porębski Mieczysław, Kubizm. Wprowadzenie do sztuki XX wieku, Warszawa 1986

Baumgarth Christa, Futuryzm, Warszawa 1978

Richter Hans, Dadaizm: sztuka i antysztuka, Warszawa 1983

Overy Paul, De Stijl, Warszawa 1979

Turowski Andrzej, W kręgu konstruktywizmu, Warszawa 1979

Turowski Andrzej, Budowniczowie świata. Z dziejów radykalnego modernizmu w sztuce polskiej, Kraków 2000

Piotrowski Piotr, Artysta między rewolucją a reakcją. Studium z zakresu etycznej historii sztuki awangardy rosyjskiej, Poznań 1993

Kluszczyński Ryszard, Film – sztuka Wielkiej Awangardy, Warszawa – Łódź 1990

Leyko Małgorzata, Teatr w krainie utopii, Gdańsk 2012

Wybory i ryzyka awangardy. Studia z teorii awangardy, red. U. Czartoryska, R. Kluszczyński, Warszawa – Łódź 1985

Dziamski Grzegorz, Sztuka u progu XXI wieku, Poznań 2002

Teksty źródłowe:

Artyści o sztuce. Od van Gogha do Picassa, wybór i oprac. E. Grabska, H. Morawska, Warszawa 1969

Między sztuką a komuną. Teksty awangardy rosyjskiej 1910–1932, red. A. Turowski, Kraków 1998

Antologia polskiego futuryzmu i Nowej Sztuki, wybór i oprac. Z. Jarosiński, H. Zaworska, Wrocław-Warszawa 1978

Głuchy brudnopis. Antologia manifestów awangard Europy Środkowej, red. J. Kornhauser, K. Siewior, Kraków 2014

Kandyński Wasyl, Punkt, linia a płaszczyzna, Warszawa 1986

Schlemmer Oskar, Eksperymentalna scena Bauhausu, oprac. M. Leyko, Gdańsk 2010

Surrealizm. Antologia, red. A. Ważyk, Warszawa 1973

Europejskie manifesty kina, red. A. Gwóźdź, Warszawa 2002

Zmierzch estetyki – rzekomy czy autentyczny? 2 t., red. S. Morawski, Warszawa 1987

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2013/2014" (zakończony)

Okres: 2014-02-17 - 2014-09-30
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Wioletta Kazimierska-Jerzyk
Prowadzący grup: Wioletta Kazimierska-Jerzyk
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie lub ocena
Czy ECTS?:

T

Informacje dodatkowe:

Projekt należy wykonać w trakcie semestru.

Zajęcia są częścią modułu z projektem, w przypadku niezaliczenia którejkolwiek jego części, student powtarza cały moduł wraz z projektem.

Metody dydaktyczne:

1. KONWERSATORIUM: wspólna lektura i analiza literatury obowiązkowej, definiowanie pojęć, dobór przykładów reprezentatywnych dla omawianych koncepcji awangardy i neoawangardy; jedne zajęcia w galerii sztuki XX wieku w ms2 poświęcone doborowi dzieł ilustrujących teorie awangardy i neoawangardy.

2. PROJEKT:

Temat projektu: Teoria awangardy i noeawangardy w praktyce.

Zadanie: zorganizowanie wycieczki do Muzeum Sztuki w Łodzi (ms2), prezentacja dla grupy licealistów teorii awangardy na przykładach czterech dzieł awangardowych i czterech neoawangardowych. Według Stefana Morawskiego można wyodrębnić cztery typy każdej z tych formacji. Jeśli koncepcja Morawskiego jest trafna, wybór ośmiu dzieł powinien dać reprezentatywny i instruktywny obraz awangardy i noeawangardy. To jest optymalna liczba dzieł, która nie powinna znużyć przeciętnego odbiorcy sztuki i dostarczyć mu niezbędnych informacji do zrozumienia tych pojęć.

Zadania dla grup osób: studenci pracują w dwóch grupach – specjaliści od awangardy i neoawangrady, realizują wycieczkę w 13. lub. 14. tygodniu zajęć, organizują grupę adresatów (np. z własnych szkół, nie musi być liczna), nawiązują kontakt z muzeum, ustalają terminy.

Metody pracy: na zajęciach konwersatoryjnych dyskutujemy nad koncepcją Morawskiego, także przy pomocy lektury polemicznej wobec niego, dobieramy przykłady do typów Morawskiego; w galerii sztuki XX wieku w ms2 dokonujemy ostatecznego wyboru ośmiu dzieł (w połowie semestru).

Rodzaje aktywności studentów: poszczególne osoby odpowiedzialne są za: kontakt z adresatami, kontakt z muzeum, pracę w charakterze przewodników (dokładny podział obowiązków będzie uzależniony od liczby studentów, która zgłosi się do realizacji projektu w ramach tej części modułu).


Sposoby i kryteria oceniania:

Część konwersatoryjna:

Zaliczenie pisemne sprawdzające znajomość i umiejętność posługiwania się pojęciami, materiałem faktograficznym i ikonograficznym. Praca będzie składała się z zadań testowych sprawdzających znajomość podstawowych terminów oraz tabeli, w której trzeba będzie przyporządkować nazwisko artysty/nazwę grupy i minimum trzy terminy (nazwa nurtu, technika, zjawisko artystyczne, określenia synonimiczne, kontekst teoretyczny itp.)

Obecność - 30 % oceny

Aktywny udział w zajęciach - 30 % oceny

Kolokwium - 40% oceny (musi być zaliczone pozytywnie).

Punktacja kolokwium: maksymalnie 18 punktów za część testową, 28 za część w tabeli.

46-43 - bdb

42-39 - db+

38-35 - db

34-31 - dst+

30-26 - dst


Część projektowa, oceniane elementy projektu:

- Elementy organizacyjne, 1-5 punktów.

- Ścisła realizacja merytoryczna - zastosowanie koncepcji Stefana Morawskiego, 1-5 punktów.

- Obrona własnej decyzji wyboru dzieła (w tym świadomość argumentów polemicznych), 1-5 punktów.

Ocena łączna wg punktacji:

7-8 =dst

9-10=dst+

11-12=db

13-14=db+

15=bdb



Treści kształcenia:

1. Pojęcie awangardy oraz typy dzieł i działań awangardowych.

2. Pojęcie neoawangardy oraz typy dzieł i działań neoawangardowych.

3. Dawne i współczesne sposoby teoretyzowania awangardy i neoawangardy.

4. Czy awangarda jeszcze istnieje? Próby określenia aktualności dyskursu awangardowego.


Literatura:

1. Morawski Stefan, Awangarda artystyczna (o dwu formacjach XX wieku), [w:] tegoż, Wybór pism estetycznych, wyb. i opr. Piotr. J. Przybysz, Anna Zeidler-Janiszewska, Universitas, Kraków 2007.

2. Clement Greenberg, Antyawangarda, [w:] tegoż, Obrona modernizmu. Wy bór esejów, tłum. Grzegorz Dziamski, Maria Śpik-Dziamska, Universitas, Kraków 2006.

3. Krauss Rosalind E., Oryginalność awangardy, [w:] tejże, Oryginalność awangardy i inne mity modernistyczne, tłum. Monika Szuba, wyd. słowo/obraz/terytoria, Gdańsk 2012.

4. Bürger Peter, Teoria awangardy , tłum. Jadwiga Kita-Huber, Universitas, Kraków 2006.

5. Zeidler-Janiszewska Anna, O dawnych i dzisiejszych interpretacjach neoawangardy, [w:] Wiek awangardy, red. Lilianna Bieszczad, Universitas, Kraków 2006.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Łódzki.