Praktikum ekologiczne (bioróżnorodność i jej ochrona)

T

Zajęcia terenowe odbywają się w Stacji Terenowej Uniwersytetu Łódzkiego w Spale i mają charakter praktyczny. Obejmują one zarówno ćwiczenia prowadzone w terenie w formie badań, jak i zajęcia w laboratorium stacji. Program zajęć podzielony jest tematycznie, a każdy blok realizowany jest przez specjalistów w danej dziedzinie. Warunkiem zaliczenia praktyk jest uzyskanie pozytywnej oceny ze wszystkich części zajęć, zarówno terenowych, jak i laboratoryjnych. Studenci zobowiązani są do aktywnego udziału w zajęciach, punktualnego stawiania się na ćwiczeniach oraz przygotowania się zgodnie z zaleceniami prowadzących.

zespołowe projekty badawcze,

badania terenowe

zajęcia praktyczne w terenie (wykonywanie zdjęć fitosocjologicznych w dwóch typach lasu).

prelekcja;

pomiary ekologiczne (wilgotność, nasłonecznienie, pH gleby).

praca w grupach

dyskusja

krótkie wprowadzenie teoretyczne (mini-wykład)

bezpośrednie obserwacje w terenie,

notowanie danych w arkuszach obserwacyjnych.

Aktywność i praca w terenie – 10% (zaangażowanie, współpraca, dyscyplina).

Karty pracy – 80% (kompletność danych, poprawność opisów, spójność interpretacji).

Materiał zielnikowy – 10% (poprawne oznaczenie, estetyka, zgodność z zasadami).

Dla części dotyczące bezkręgowców wodnych:

Na ocenę składa się aktywność na części terenowej (30%) i laboratoryjnej (20%) zajęć oraz prezentacja uzyskanych wyników (50%).

Dla części ornitologicznej związanej z dziuplakami:

Prowadzenie obserwacji i notatek 50%

Prezentacja i dyskusja wyników 50%

Skala ocen

bardzo dobry (5,0): pełne, rzetelne dane; poprawne obliczenia i interpretacje;

dobry plus (4,5): drobne braki w notatkach lub analizie.

dobry (4,0): dane zebrane i opracowane poprawnie, ale bez pogłębionej analizy.

dostateczny plus (3,5): niepełne dane lub błędy w analizie.

dostateczny (3,0): minimalne spełnienie wymagań, istotne braki w opracowaniu danych.

niedostateczny (2,0): brak aktywnego udziału, niekompletne dane lub brak danych.

Ocena poprawności wykonania badań terenowych (zdjęć fitosocjologicznych; pomiarów terenowych i obserwacji).

Sprawdzenie jakości i kompletności kart pracy (zapisy pomiarów, obserwacji i interpretacji).

Kontrola zebranego materiału zielnikowego (oznaczenia, sposób przygotowania).

Obserwacja aktywności i zaangażowania studentów podczas zajęć terenowych.

Ocena aktywność w obserwacjach terenowych,

Poprawne prowadzenie notatek w arkuszu obserwacyjnym,

Wspólna analiza danych i prezentacja wyników w grupie

Zasady wykonywania zdjęć fitosocjologicznych.

Zasady planowania badań terenowych i prawidłowy opis metod i wyników

Zastosowanie liczb wskaźnikowych w analizie ekologicznej.

Zasady zbioru i opracowania materiału zielnikowego.

Metody stosowane w badaniach różnorodności mszaków, grzybów i porostów.

Metodyka poboru prób bentosowych, obsługa sprzętu optycznego, identyfikacja wodnych bezkręgowców, biologiczne wskaźniki jakości wód

Metodyka poboru prób ichtiofauny

Metodyka oceny stanu wód płynących w oparciu o hydromorfologiczny indeks rzeczny

Metody stosowane w badaniach ekologii ptaków

Charakterystyka dziuplaków wtórnych (sikory, muchołówki, szpak, wróbel domowy)

Funkcja skrzynek lęgowych jako substytutu dziupli.

Zasady bezpiecznej obserwacji ptaków w trakcie okresu lęgowego.

Metody rejestracji: liczba wizyt rodziców w budce (karmienia, sanitacja gniazda, zachowania agresywne), czas między wizytami, udział samca i samicy w opiece.

Tworzenie tzw. budżetu czasowego (udział procentowy różnych aktywności).

Analiza czynników wpływających na intensywność karmienia oraz inne aktywności, takie jak, pora dnia, liczba piskląt, wiek piskląt, gatunek, typ siedliska i inne).

Zarzycki K., Trzcińska-Tacik, Różański W., Szelag Z., Wołek J., Korzeniak U. 2002. Ekologiczne liczby wskaźnikowe roślin naczyniowych Polski. W. Szafer Istitute of Botany, PAN, Kraków.

Rutkowski L.1998. Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski Niżowej. Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa.

Jan Igor Rybak: Bezkręgowe zwierzęta słodkowodne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000.

Svensson L. Przewodni Collinsa. Ptaki. Warszawa: Multico, 2023

Barbara Bis, Artur Mikulec: Typy biocenotyczne rzek Polski: wyznaczenie granic klas za pomocą Polskiego Wielometrycznego Wskaźnika Stanu Ekologicznego Rzek MMI_PL, na podstawie makrobezkręgowców bentosowych (moduł oceny: RIVECO macro). W: Przewodnik do oceny stanu ekologicznego rzek na podstawie makrobezkręgowców bentosowych. Barbara Bis (red.). Warszawa: Narodowa Fundacja Ochrony Środowiska, Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, 2012, s. 82–93.

Svensson L. Ptaki Europy i obszaru śródziemnomorskiego. Multico oficyna wydawnicza. 2023.

Szoszkiewicz K. i in. 2017. Ocena wód płynących w oparciu o Hydromorfologiczny Indeks Rzeczny (HIR). Biblioteka Monitoringu Środowiska, Warszawa.

Cieśliński S., Czyżewska K., Fabiszewski J. 2003. Czerwona lista porostów zagrożonych i wymarłych w Polsce. Monographiae Botanicae 91, 13-49.

Czyżewska K. 2003. Czerwona lista porostów zagrożonych w Puszczy Pilickiej. Monographiae Botanicae 91, 121-130.

Gumińska B., Wojewoda W. 1985. Grzyby i ich oznaczanie. PWRiL, Warszawa, 505 ss.

Mułenko W. 2008. Mykologiczne badania terenowe. Przewodnik metodyczny. Wydawnictwo UMCS, Lublin, 241 ss.

Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej grzybów. Dz.U.2014.1408.

Wojewoda W, Ławrynowicz M. 2006. Czerwona lista grzybów wielkoowocnikowych w Polsce. W: Mirek Z, Zarzycki K, Wojewoda W, Szeląg Z. Czerwona lista roślin i grzybów    Polski. Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, Kraków, s. 53-70.

Wójciak H. 2003. Porosty, mszaki i paprotniki. Flora Polski, Multico, Warszawa, 197 ss.

T

Zajęcia terenowe odbywają się w Stacji Terenowej Uniwersytetu Łódzkiego w Spale i mają charakter praktyczny. Obejmują one zarówno ćwiczenia prowadzone w terenie w formie badań, jak i zajęcia w laboratorium stacji. Program zajęć podzielony jest tematycznie, a każdy blok realizowany jest przez specjalistów w danej dziedzinie. Warunkiem zaliczenia praktyk jest uzyskanie pozytywnej oceny ze wszystkich części zajęć, zarówno terenowych, jak i laboratoryjnych. Studenci zobowiązani są do aktywnego udziału w zajęciach, punktualnego stawiania się na ćwiczeniach oraz przygotowania się zgodnie z zaleceniami prowadzących.

zespołowe projekty badawcze,

badania terenowe

zajęcia praktyczne w terenie (wykonywanie zdjęć fitosocjologicznych w dwóch typach lasu).

prelekcja;

pomiary ekologiczne (wilgotność, nasłonecznienie, pH gleby).

praca w grupach

dyskusja

krótkie wprowadzenie teoretyczne (mini-wykład)

bezpośrednie obserwacje w terenie,

notowanie danych w arkuszach obserwacyjnych.

Aktywność i praca w terenie – 10% (zaangażowanie, współpraca, dyscyplina).

Karty pracy – 80% (kompletność danych, poprawność opisów, spójność interpretacji).

Materiał zielnikowy – 10% (poprawne oznaczenie, estetyka, zgodność z zasadami).

Dla części dotyczące bezkręgowców wodnych:

Na ocenę składa się aktywność na części terenowej (30%) i laboratoryjnej (20%) zajęć oraz prezentacja uzyskanych wyników (50%).

Dla części ornitologicznej związanej z dziuplakami:

Prowadzenie obserwacji i notatek 50%

Prezentacja i dyskusja wyników 50%

Skala ocen

bardzo dobry (5,0): pełne, rzetelne dane; poprawne obliczenia i interpretacje;

dobry plus (4,5): drobne braki w notatkach lub analizie.

dobry (4,0): dane zebrane i opracowane poprawnie, ale bez pogłębionej analizy.

dostateczny plus (3,5): niepełne dane lub błędy w analizie.

dostateczny (3,0): minimalne spełnienie wymagań, istotne braki w opracowaniu danych.

niedostateczny (2,0): brak aktywnego udziału, niekompletne dane lub brak danych.

Ocena poprawności wykonania badań terenowych (zdjęć fitosocjologicznych; pomiarów terenowych i obserwacji).

Sprawdzenie jakości i kompletności kart pracy (zapisy pomiarów, obserwacji i interpretacji).

Kontrola zebranego materiału zielnikowego (oznaczenia, sposób przygotowania).

Obserwacja aktywności i zaangażowania studentów podczas zajęć terenowych.

Ocena aktywność w obserwacjach terenowych,

Poprawne prowadzenie notatek w arkuszu obserwacyjnym,

Wspólna analiza danych i prezentacja wyników w grupie

Zasady wykonywania zdjęć fitosocjologicznych.

Zasady planowania badań terenowych i prawidłowy opis metod i wyników

Zastosowanie liczb wskaźnikowych w analizie ekologicznej.

Zasady zbioru i opracowania materiału zielnikowego.

Metody stosowane w badaniach różnorodności mszaków, grzybów i porostów.

Metodyka poboru prób bentosowych, obsługa sprzętu optycznego, identyfikacja wodnych bezkręgowców, biologiczne wskaźniki jakości wód

Metodyka poboru prób ichtiofauny

Metodyka oceny stanu wód płynących w oparciu o hydromorfologiczny indeks rzeczny

Metody stosowane w badaniach ekologii ptaków

Charakterystyka dziuplaków wtórnych (sikory, muchołówki, szpak, wróbel domowy)

Funkcja skrzynek lęgowych jako substytutu dziupli.

Zasady bezpiecznej obserwacji ptaków w trakcie okresu lęgowego.

Metody rejestracji: liczba wizyt rodziców w budce (karmienia, sanitacja gniazda, zachowania agresywne), czas między wizytami, udział samca i samicy w opiece.

Tworzenie tzw. budżetu czasowego (udział procentowy różnych aktywności).

Analiza czynników wpływających na intensywność karmienia oraz inne aktywności, takie jak, pora dnia, liczba piskląt, wiek piskląt, gatunek, typ siedliska i inne).

Zarzycki K., Trzcińska-Tacik, Różański W., Szelag Z., Wołek J., Korzeniak U. 2002. Ekologiczne liczby wskaźnikowe roślin naczyniowych Polski. W. Szafer Istitute of Botany, PAN, Kraków.

Rutkowski L.1998. Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski Niżowej. Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa.

Jan Igor Rybak: Bezkręgowe zwierzęta słodkowodne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000.

Svensson L. Przewodni Collinsa. Ptaki. Warszawa: Multico, 2023

Barbara Bis, Artur Mikulec: Typy biocenotyczne rzek Polski: wyznaczenie granic klas za pomocą Polskiego Wielometrycznego Wskaźnika Stanu Ekologicznego Rzek MMI_PL, na podstawie makrobezkręgowców bentosowych (moduł oceny: RIVECO macro). W: Przewodnik do oceny stanu ekologicznego rzek na podstawie makrobezkręgowców bentosowych. Barbara Bis (red.). Warszawa: Narodowa Fundacja Ochrony Środowiska, Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, 2012, s. 82–93.

Svensson L. Ptaki Europy i obszaru śródziemnomorskiego. Multico oficyna wydawnicza. 2023.

Szoszkiewicz K. i in. 2017. Ocena wód płynących w oparciu o Hydromorfologiczny Indeks Rzeczny (HIR). Biblioteka Monitoringu Środowiska, Warszawa.

Cieśliński S., Czyżewska K., Fabiszewski J. 2003. Czerwona lista porostów zagrożonych i wymarłych w Polsce. Monographiae Botanicae 91, 13-49.

Czyżewska K. 2003. Czerwona lista porostów zagrożonych w Puszczy Pilickiej. Monographiae Botanicae 91, 121-130.

Gumińska B., Wojewoda W. 1985. Grzyby i ich oznaczanie. PWRiL, Warszawa, 505 ss.

Mułenko W. 2008. Mykologiczne badania terenowe. Przewodnik metodyczny. Wydawnictwo UMCS, Lublin, 241 ss.

Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej grzybów. Dz.U.2014.1408.

Wojewoda W, Ławrynowicz M. 2006. Czerwona lista grzybów wielkoowocnikowych w Polsce. W: Mirek Z, Zarzycki K, Wojewoda W, Szeląg Z. Czerwona lista roślin i grzybów    Polski. Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, Kraków, s. 53-70.

Wójciak H. 2003. Porosty, mszaki i paprotniki. Flora Polski, Multico, Warszawa, 197 ss.

T

Zajęcia terenowe odbywają się w Stacji Terenowej Uniwersytetu Łódzkiego w Spale i mają charakter praktyczny. Obejmują one zarówno ćwiczenia prowadzone w terenie w formie badań, jak i zajęcia w laboratorium stacji. Program zajęć podzielony jest tematycznie, a każdy blok realizowany jest przez specjalistów w danej dziedzinie. Warunkiem zaliczenia praktyk jest uzyskanie pozytywnej oceny ze wszystkich części zajęć, zarówno terenowych, jak i laboratoryjnych. Studenci zobowiązani są do aktywnego udziału w zajęciach, punktualnego stawiania się na ćwiczeniach oraz przygotowania się zgodnie z zaleceniami prowadzących.

zespołowe projekty badawcze,

badania terenowe

zajęcia praktyczne w terenie (wykonywanie zdjęć fitosocjologicznych w dwóch typach lasu).

prelekcja;

pomiary ekologiczne (wilgotność, nasłonecznienie, pH gleby).

praca w grupach

dyskusja

krótkie wprowadzenie teoretyczne (mini-wykład)

bezpośrednie obserwacje w terenie,

notowanie danych w arkuszach obserwacyjnych.

Aktywność i praca w terenie – 10% (zaangażowanie, współpraca, dyscyplina).

Karty pracy – 80% (kompletność danych, poprawność opisów, spójność interpretacji).

Materiał zielnikowy – 10% (poprawne oznaczenie, estetyka, zgodność z zasadami).

Dla części dotyczące bezkręgowców wodnych:

Na ocenę składa się aktywność na części terenowej (30%) i laboratoryjnej (20%) zajęć oraz prezentacja uzyskanych wyników (50%).

Dla części ornitologicznej związanej z dziuplakami:

Prowadzenie obserwacji i notatek 50%

Prezentacja i dyskusja wyników 50%

Skala ocen

bardzo dobry (5,0): pełne, rzetelne dane; poprawne obliczenia i interpretacje;

dobry plus (4,5): drobne braki w notatkach lub analizie.

dobry (4,0): dane zebrane i opracowane poprawnie, ale bez pogłębionej analizy.

dostateczny plus (3,5): niepełne dane lub błędy w analizie.

dostateczny (3,0): minimalne spełnienie wymagań, istotne braki w opracowaniu danych.

niedostateczny (2,0): brak aktywnego udziału, niekompletne dane lub brak danych.

Ocena poprawności wykonania badań terenowych (zdjęć fitosocjologicznych; pomiarów terenowych i obserwacji).

Sprawdzenie jakości i kompletności kart pracy (zapisy pomiarów, obserwacji i interpretacji).

Kontrola zebranego materiału zielnikowego (oznaczenia, sposób przygotowania).

Obserwacja aktywności i zaangażowania studentów podczas zajęć terenowych.

Ocena aktywność w obserwacjach terenowych,

Poprawne prowadzenie notatek w arkuszu obserwacyjnym,

Wspólna analiza danych i prezentacja wyników w grupie

Zasady wykonywania zdjęć fitosocjologicznych.

Zasady planowania badań terenowych i prawidłowy opis metod i wyników

Zastosowanie liczb wskaźnikowych w analizie ekologicznej.

Zasady zbioru i opracowania materiału zielnikowego.

Metody stosowane w badaniach różnorodności mszaków, grzybów i porostów.

Metodyka poboru prób bentosowych, obsługa sprzętu optycznego, identyfikacja wodnych bezkręgowców, biologiczne wskaźniki jakości wód

Metodyka poboru prób ichtiofauny

Metodyka oceny stanu wód płynących w oparciu o hydromorfologiczny indeks rzeczny

Metody stosowane w badaniach ekologii ptaków

Charakterystyka dziuplaków wtórnych (sikory, muchołówki, szpak, wróbel domowy)

Funkcja skrzynek lęgowych jako substytutu dziupli.

Zasady bezpiecznej obserwacji ptaków w trakcie okresu lęgowego.

Metody rejestracji: liczba wizyt rodziców w budce (karmienia, sanitacja gniazda, zachowania agresywne), czas między wizytami, udział samca i samicy w opiece.

Tworzenie tzw. budżetu czasowego (udział procentowy różnych aktywności).

Analiza czynników wpływających na intensywność karmienia oraz inne aktywności, takie jak, pora dnia, liczba piskląt, wiek piskląt, gatunek, typ siedliska i inne).

Zarzycki K., Trzcińska-Tacik, Różański W., Szelag Z., Wołek J., Korzeniak U. 2002. Ekologiczne liczby wskaźnikowe roślin naczyniowych Polski. W. Szafer Istitute of Botany, PAN, Kraków.

Rutkowski L.1998. Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski Niżowej. Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa.

Jan Igor Rybak: Bezkręgowe zwierzęta słodkowodne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000.

Svensson L. Przewodni Collinsa. Ptaki. Warszawa: Multico, 2023

Barbara Bis, Artur Mikulec: Typy biocenotyczne rzek Polski: wyznaczenie granic klas za pomocą Polskiego Wielometrycznego Wskaźnika Stanu Ekologicznego Rzek MMI_PL, na podstawie makrobezkręgowców bentosowych (moduł oceny: RIVECO macro). W: Przewodnik do oceny stanu ekologicznego rzek na podstawie makrobezkręgowców bentosowych. Barbara Bis (red.). Warszawa: Narodowa Fundacja Ochrony Środowiska, Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, 2012, s. 82–93.

Svensson L. Ptaki Europy i obszaru śródziemnomorskiego. Multico oficyna wydawnicza. 2023.

Szoszkiewicz K. i in. 2017. Ocena wód płynących w oparciu o Hydromorfologiczny Indeks Rzeczny (HIR). Biblioteka Monitoringu Środowiska, Warszawa.

Cieśliński S., Czyżewska K., Fabiszewski J. 2003. Czerwona lista porostów zagrożonych i wymarłych w Polsce. Monographiae Botanicae 91, 13-49.

Czyżewska K. 2003. Czerwona lista porostów zagrożonych w Puszczy Pilickiej. Monographiae Botanicae 91, 121-130.

Gumińska B., Wojewoda W. 1985. Grzyby i ich oznaczanie. PWRiL, Warszawa, 505 ss.

Mułenko W. 2008. Mykologiczne badania terenowe. Przewodnik metodyczny. Wydawnictwo UMCS, Lublin, 241 ss.

Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej grzybów. Dz.U.2014.1408.

Wojewoda W, Ławrynowicz M. 2006. Czerwona lista grzybów wielkoowocnikowych w Polsce. W: Mirek Z, Zarzycki K, Wojewoda W, Szeląg Z. Czerwona lista roślin i grzybów    Polski. Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, Kraków, s. 53-70.

Wójciak H. 2003. Porosty, mszaki i paprotniki. Flora Polski, Multico, Warszawa, 197 ss.

T

Zajęcia terenowe odbywają się w Stacji Terenowej Uniwersytetu Łódzkiego w Spale i mają charakter praktyczny. Obejmują one zarówno ćwiczenia prowadzone w terenie w formie badań, jak i zajęcia w laboratorium stacji. Program zajęć podzielony jest tematycznie, a każdy blok realizowany jest przez specjalistów w danej dziedzinie. Warunkiem zaliczenia praktyk jest uzyskanie pozytywnej oceny ze wszystkich części zajęć, zarówno terenowych, jak i laboratoryjnych. Studenci zobowiązani są do aktywnego udziału w zajęciach, punktualnego stawiania się na ćwiczeniach oraz przygotowania się zgodnie z zaleceniami prowadzących.

zespołowe projekty badawcze,

badania terenowe

zajęcia praktyczne w terenie (wykonywanie zdjęć fitosocjologicznych w dwóch typach lasu).

prelekcja;

pomiary ekologiczne (wilgotność, nasłonecznienie, pH gleby).

praca w grupach

dyskusja

krótkie wprowadzenie teoretyczne (mini-wykład)

bezpośrednie obserwacje w terenie,

notowanie danych w arkuszach obserwacyjnych.

Aktywność i praca w terenie – 10% (zaangażowanie, współpraca, dyscyplina).

Karty pracy – 80% (kompletność danych, poprawność opisów, spójność interpretacji).

Materiał zielnikowy – 10% (poprawne oznaczenie, estetyka, zgodność z zasadami).

Dla części dotyczące bezkręgowców wodnych:

Na ocenę składa się aktywność na części terenowej (30%) i laboratoryjnej (20%) zajęć oraz prezentacja uzyskanych wyników (50%).

Dla części ornitologicznej związanej z dziuplakami:

Prowadzenie obserwacji i notatek 50%

Prezentacja i dyskusja wyników 50%

Skala ocen

bardzo dobry (5,0): pełne, rzetelne dane; poprawne obliczenia i interpretacje;

dobry plus (4,5): drobne braki w notatkach lub analizie.

dobry (4,0): dane zebrane i opracowane poprawnie, ale bez pogłębionej analizy.

dostateczny plus (3,5): niepełne dane lub błędy w analizie.

dostateczny (3,0): minimalne spełnienie wymagań, istotne braki w opracowaniu danych.

niedostateczny (2,0): brak aktywnego udziału, niekompletne dane lub brak danych.

Ocena poprawności wykonania badań terenowych (zdjęć fitosocjologicznych; pomiarów terenowych i obserwacji).

Ocena poprawności wykonania badań terenowych (zdjęć fitosocjologicznych; pomiarów terenowych i obserwacji).

Sprawdzenie jakości i kompletności kart pracy (zapisy pomiarów, obserwacji i interpretacji).

Kontrola zebranego materiału zielnikowego (oznaczenia, sposób przygotowania).

Obserwacja aktywności i zaangażowania studentów podczas zajęć terenowych.

Ocena aktywność w obserwacjach terenowych,

Poprawne prowadzenie notatek w arkuszu obserwacyjnym,

Wspólna analiza danych i prezentacja wyników w grupie

Zasady wykonywania zdjęć fitosocjologicznych.

Zasady planowania badań terenowych i prawidłowy opis metod i wyników

Zastosowanie liczb wskaźnikowych w analizie ekologicznej.

Zasady zbioru i opracowania materiału zielnikowego.

Metodyka poboru prób bentosowych, obsługa sprzętu optycznego, identyfikacja wodnych bezkręgowców, biologiczne wskaźniki jakości wód

Metodyka poboru prób ichtiofauny

Metodyka oceny stanu wód płynących w oparciu o hydromorfologiczny indeks rzeczny

Metody stosowane w badaniach ekologii ptaków

Metody stosowane w bryologii i lichenologii

Charakterystyka dziuplaków wtórnych (sikory, muchołówki, szpak, wróbel domowy)

Funkcja skrzynek lęgowych jako substytutu dziupli.

Zasady bezpiecznej obserwacji ptaków w trakcie okresu lęgowego.

Metody rejestracji: liczba wizyt rodziców w budce (karmienia, sanitacja gniazda, zachowania agresywne), czas między wizytami, udział samca i samicy w opiece.

Tworzenie tzw. budżetu czasowego (udział procentowy różnych aktywności).

Analiza czynników wpływających na intensywność karmienia oraz inne aktywności, takie jak, pora dnia, liczba piskląt, wiek piskląt, gatunek, typ siedliska i inne).

Zarzycki K., Trzcińska-Tacik, Różański W., Szelag Z., Wołek J., Korzeniak U. 2002. Ekologiczne liczby wskaźnikowe roślin naczyniowych Polski. W. Szafer Istitute of Botany, PAN, Kraków.

Rutkowski L.1998. Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski Niżowej. Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa.

Jan Igor Rybak: Bezkręgowe zwierzęta słodkowodne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000.

Svensson L. Przewodni Collinsa. Ptaki. Warszawa: Multico, 2023

Szoszkiewicz K. i in. 2017. Ocena wód płynących w oparciu o Hydromorfologiczny Indeks Rzeczny (HIR). Biblioteka Monitoringu Środowiska, Warszawa.

Barbara Bis, Artur Mikulec: Typy biocenotyczne rzek Polski: wyznaczenie granic klas za pomocą Polskiego Wielometrycznego Wskaźnika Stanu Ekologicznego Rzek MMI_PL, na podstawie makrobezkręgowców bentosowych (moduł oceny: RIVECO macro). W: Przewodnik do oceny stanu ekologicznego rzek na podstawie makrobezkręgowców bentosowych. Barbara Bis (red.). Warszawa: Narodowa Fundacja Ochrony Środowiska, Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, 2012, s. 82–93.

Svensson L. Ptaki Europy i obszaru śródziemnomorskiego. Multico oficyna wydawnicza. 2023.

T