UNIWERSYTET ŁÓDZKI - Centralny System Uwierzytelniania
Strona główna

Biotechnologia ekosystemowa

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 0400-B602ED
Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Biotechnologia ekosystemowa
Jednostka: Wydział Biologii i Ochrony Środowiska
Grupy:
Punkty ECTS i inne: 0 LUB 2.00 (w zależności od programu) Podstawowe informacje o zasadach przyporządkowania punktów ECTS:
  • roczny wymiar godzinowy nakładu pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się dla danego etapu studiów wynosi 1500-1800 h, co odpowiada 60 ECTS;
  • tygodniowy wymiar godzinowy nakładu pracy studenta wynosi 45 h;
  • 1 punkt ECTS odpowiada 25-30 godzinom pracy studenta potrzebnej do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się;
  • tygodniowy nakład pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się pozwala uzyskać 1,5 ECTS;
  • nakład pracy potrzebny do zaliczenia przedmiotu, któremu przypisano 3 ECTS, stanowi 10% semestralnego obciążenia studenta.
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Forma studiów:

stacjonarne
Wymagania wstępne:

Znajomość podstaw ekologii.
Skrócony opis:

Celem zajęć jest zapoznanie studentów z systemowym podejściem oraz możliwością zastosowania biotechnologii ekosystemowych w gospodarce wodnej dla osiągnięcia celów Ramowej Dyrektywy Wodnej UE oraz innych dyrektyw środowiskowych. Pozwoli to na prawidłowe diagnozowanie stanu ekosystemów wodnych i podejmowanie adekwatnych działań dla poprawy ich stanu ekologicznego.
Efekty uczenia się:

Po zakończeniu kursu student:

- odróżnia biotechnologie ekosystemowe od klasycznych biotechnologii stosowanych w przemyśle;

- wyjaśnia przyczyny zaburzeń krążenia wody i pierwiastków biogenicznych w ekosystemach;

- opisuje sposoby wykorzystania organizmów, a także interakcji pomiędzy czynnikami abiotycznymi środowiska (np. hydrologia) oraz organizmami dla osiągnięcia restytucji obiegu wody, materii w krajobrazie, a także zwiększenia odporności ekosystemu na działanie człowieka;

- wymienia przykłady zastosowania biotechnologii;

- opisuje mechanizmy decydujące o alokacji puli pierwiastków biogenicznych w ekosystemie;

- łączy stosowanie biotechnologii ekosystemowych z koniecznością realizacji polityki ekologicznej państwa i wdrażania dyrektyw Unii Europejskiej dla osiągnięcia zrównoważonego rozwoju.

- samodzielnie poszerza swoją wiedzę na temat nowoczesnych metod ochrony ekosystemów wodnych.

Realizowane kierunkowe efekty uczenia się: 04B-1A_W01, 04B-1A_W02, 04B-1A_W04, 04B-1A_W06, 04B-1A_W07, 04B-1A_W08, 04B-1A_U01, 04B-1A_U04, 04B-1A_U08, 04B-1A_U11, 04B-1A_K02, 04B-1A_K05, 04B-1A_K06,

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2020/2021" (zakończony)

Okres: 2021-03-08 - 2021-09-30
Wybrany podział planu:
Przejdź do planu
Typ zajęć:
Ćwiczenia, 17 godzin więcej informacji
Wykład, 9 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Piotr Frankiewicz
Prowadzący grup: Agnieszka Bednarek, Piotr Frankiewicz, Aleksandra Górecka
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Ocena zgodna z regulaminem studiów
Ćwiczenia - Ocena zgodna z regulaminem studiów
Wykład - Ocena zgodna z regulaminem studiów
Czy ECTS?:

T
Metody dydaktyczne:

Wykład z prezentacją multimedialną.

Ćwiczenia praktyczne, pokazy.
Sposoby i kryteria oceniania:

Przygotowanie eseju na zadany temat.
Szczegółowe treści kształcenia:

1. Systemowa integracja różnych biotechnologii ekosystemowych w skali dorzecza dla ograniczenia symptomów eutrofizacji zbiorników zaporowych.

2. Wykorzystanie biologii molekularnej dla identyfikacji zagrożeń ekosystemów wodnych.

• Monitoring dynamiki mikrozanieczyszczeń w skali dorzecza pod kątem ograniczania ich kumulacji w łańcuchach troficznych;

• Zastosowanie metod inżynierii genetycznej dla wczesnego ostrzegania przed toksycznymi zakwitami sinicowymi;

3. Zastosowanie biotechnologii ekosystemowych do redukcji zanieczyszczeń obszarowych oraz zwiększenia tempa samooczyszczania rzek.

• Optymalizacja struktury biologicznej teras zalewowych dla poprawy procesu samooczyszczania;

• Zastosowanie ścian denitryfikacyjnych dla ochrony wód gruntowych przed zanieczyszczeniami azotowymi;

4. Zastosowanie biotechnologii ekosystemowych dla osiągnięcia dobrego stanu ekologicznego wód.

• Optymalizacja technologii uzdatniania wody pitnej dla eliminacji substancji toksycznych;

• Systemy biofiltracyjne dla ochrony zbiorników zaporowych i małej retencji;

• Zastosowanie biomanipulacji do redukcji toksycznych zakwitów sinic;

• Strategie rekultywacji zróżnicowanych typologicznie zbiorników zaporowych;

• System sprzężeń zwrotnych między procesami hydrologicznymi i biologicznymi determinujący jakość wody;

• Wykorzystanie infrastruktury hydrotechnicznej dla regulacji interakcji ekologicznych pod kątem ograniczenia intensywności zakwitów sinicowych;

5. Bioindeksacja i renaturyzacja rzek pod kątem wdrażania Ramowej Dyrektywy Wodnej UE.

6. Zastosowanie biotechnologii ekologicznych dla poprawy jakości życia, zdrowia oraz zdynamizowania rozwoju miasta.

7. Zastosowanie inżynierii genomowej dla minimalizowania zagrożeń związanych z introdukcją ryb do naturalnych ekosystemów.
Literatura:

1. Zalewski M., R.J. Wiśniewski (eds.). 1997. Zastosowanie biotechnologii ekosystemowych do poprawy jakości wód. Zeszyty Naukowe Komitetu Naukowego przy Prezydium PAN "Człowiek i Środowisko" 18, Instytut Ekologii PAN Oficyna Wydawnicza

2. Zalewski M. 1998. Ekohydrologia i biotechnologie ekosystemowe jako rozwinięcie dotychczasowej strategii i metod w gospodarce wodnej - na przykładzie koncepcji rekultywacji Sulejowskiego Zbiornika Zaporowego. Gospodarka Wodna: 12: 447-452

3. Zalewski M. 1999. Biotechnologie ekosystemowe jako nowe metody w kreatywnej ochronie środowiska. 125-144, w: A. Kurnatowska (red.), Ekologia. Jej związki z różnymi dziedzinami wiedzy. Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa-Łódź 1999.

4. Zalewski M. 2000. Ecohydrology-the scientific background to use ecosystem properties as management tools toward sustainability of water resources. Guest Editorial Ecological Engineering 16:1-8.

5. Zalewski M. (ed.) 2002. Guidelines for the Integrated Management of the Watershed- Phytotechnology and Ecohydrology. UNEP- IETC, Freshwater Management Series 5. http://www.unep.or.jp/ietc/Publications/Freshwater/FMS5/

6. Zalewski M. 2002. Ecohydrology—the use of ecological and hydrological processes for sustainable management of water resources. Hydrological Sciences Journal 47(5): 825-834

7. Zalewski M & Wagner-Lotkowska I. (eds) 2004. Integrated Watershed Management – Ecohydrology and Phytotechnology-Manual. UNESCO IHP, UNEP IETC. 246pp. http://www.unep.or.jp/ietc/Publications/Water_Sanitation/integrated_watershed_mgmt_manual/index.asp

8. Zalewski M. (red.) Ekohydrologia. PWN, 2020.

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2019/2020" (zakończony)

Okres: 2020-02-24 - 2020-09-30
Wybrany podział planu:
Przejdź do planu
Typ zajęć:
Ćwiczenia, 17 godzin więcej informacji
Wykład, 9 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Piotr Frankiewicz
Prowadzący grup: Agnieszka Bednarek, Piotr Frankiewicz, Agnieszka Górecka
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Ocena zgodna z regulaminem studiów
Ćwiczenia - Ocena zgodna z regulaminem studiów
Wykład - Ocena zgodna z regulaminem studiów
Czy ECTS?:

T
Metody dydaktyczne:

Wykład z prezentacją multimedialną.

Ćwiczenia praktyczne, pokazy.
Sposoby i kryteria oceniania:

Przygotowanie eseju na zadany temat.
Szczegółowe treści kształcenia:

1. Systemowa integracja różnych biotechnologii ekosystemowych w skali dorzecza dla ograniczenia symptomów eutrofizacji zbiorników zaporowych.

2. Wykorzystanie biologii molekularnej dla identyfikacji zagrożeń ekosystemów wodnych.

• Monitoring dynamiki mikrozanieczyszczeń w skali dorzecza pod kątem ograniczania ich kumulacji w łańcuchach troficznych;

• Zastosowanie metod inżynierii genetycznej dla wczesnego ostrzegania przed toksycznymi zakwitami sinicowymi;

3. Zastosowanie biotechnologii ekosystemowych do redukcji zanieczyszczeń obszarowych oraz zwiększenia tempa samooczyszczania rzek.

• Optymalizacja struktury biologicznej teras zalewowych dla poprawy procesu samooczyszczania;

• Zastosowanie ścian denitryfikacyjnych dla ochrony wód gruntowych przed zanieczyszczeniami azotowymi;

4. Zastosowanie biotechnologii ekosystemowych dla osiągnięcia dobrego stanu ekologicznego wód.

• Optymalizacja technologii uzdatniania wody pitnej dla eliminacji substancji toksycznych;

• Systemy biofiltracyjne dla ochrony zbiorników zaporowych i małej retencji;

• Zastosowanie biomanipulacji do redukcji toksycznych zakwitów sinic;

• Strategie rekultywacji zróżnicowanych typologicznie zbiorników zaporowych;

• System sprzężeń zwrotnych między procesami hydrologicznymi i biologicznymi determinujący jakość wody;

• Wykorzystanie infrastruktury hydrotechnicznej dla regulacji interakcji ekologicznych pod kątem ograniczenia intensywności zakwitów sinicowych;

5. Bioindeksacja i renaturyzacja rzek pod kątem wdrażania Ramowej Dyrektywy Wodnej UE.

6. Zastosowanie biotechnologii ekologicznych dla poprawy jakości życia, zdrowia oraz zdynamizowania rozwoju miasta.

7. Zastosowanie inżynierii genomowej dla minimalizowania zagrożeń związanych z introdukcją ryb do naturalnych ekosystemów.
Literatura:

1. Zalewski M., R.J. Wiśniewski (eds.). 1997. Zastosowanie biotechnologii ekosystemowych do poprawy jakości wód. Zeszyty Naukowe Komitetu Naukowego przy Prezydium PAN "Człowiek i Środowisko" 18, Instytut Ekologii PAN Oficyna Wydawnicza

2. Zalewski M. 1998. Ekohydrologia i biotechnologie ekosystemowe jako rozwinięcie dotychczasowej strategii i metod w gospodarce wodnej - na przykładzie koncepcji rekultywacji Sulejowskiego Zbiornika Zaporowego. Gospodarka Wodna: 12: 447-452

3. Zalewski M. 1999. Biotechnologie ekosystemowe jako nowe metody w kreatywnej ochronie środowiska. 125-144, w: A. Kurnatowska (red.), Ekologia. Jej związki z różnymi dziedzinami wiedzy. Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa-Łódź 1999.

4. Zalewski M. 2000. Ecohydrology-the scientific background to use ecosystem properties as management tools toward sustainability of water resources. Guest Editorial Ecological Engineering 16:1-8.

5. Zalewski M. (ed.) 2002. Guidelines for the Integrated Management of the Watershed- Phytotechnology and Ecohydrology. UNEP- IETC, Freshwater Management Series 5. http://www.unep.or.jp/ietc/Publications/Freshwater/FMS5/

6. Zalewski M. 2002. Ecohydrology—the use of ecological and hydrological processes for sustainable management of water resources. Hydrological Sciences Journal 47(5): 825-834

7. Zalewski M & Wagner-Lotkowska I. (eds) 2004. Integrated Watershed Management – Ecohydrology and Phytotechnology-Manual. UNESCO IHP, UNEP IETC. 246pp. http://www.unep.or.jp/ietc/Publications/Water_Sanitation/integrated_watershed_mgmt_manual/index.asp

8. Zalewski M. (red.) Ekohydrologia. PWN, 2020.

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2018/2019" (zakończony)

Okres: 2019-02-18 - 2019-09-30
Wybrany podział planu:
Przejdź do planu
Typ zajęć:
Ćwiczenia laboratoryjne, 17 godzin więcej informacji
Wykład, 9 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Piotr Frankiewicz
Prowadzący grup: Agnieszka Bednarek, Piotr Frankiewicz
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Ocena zgodna z regulaminem studiów
Ćwiczenia laboratoryjne - Ocena zgodna z regulaminem studiów
Wykład - Ocena zgodna z regulaminem studiów
Czy ECTS?:

T
Metody dydaktyczne:

Podające; Wykład z prezentacją multimedialną.

Eksponujące: Pokaz

Poszukujące i praktyczne: Ćwiczenia praktyczne.
Sposoby i kryteria oceniania:

Końcowy sprawdzian.
Szczegółowe treści kształcenia:

1. Systemowa integracja różnych biotechnologii ekologicznych w skali dorzecza dla ograniczenia symptomów eutrofizacji zbiorników zaporowych.

2. Wykorzystanie biologii molekularnej dla identyfikacji zagrożeń ekosystemów wodnych.

• Monitoring dynamiki mikrozanieczyszczeń w skali dorzecza pod kątem ograniczania ich kumulacji w łańcuchach troficznych;

• Zastosowanie metod inżynierii genetycznej dla wczesnego ostrzegania przed toksycznymi zakwitami sinicowymi;

3. Zastosowanie biotechnologii ekologicznych do redukcji zanieczyszczeń obszarowych oraz zwiększenia tempa samooczyszczania rzek.

• Optymalizacja struktury biologicznej teras zalewowych dla poprawy procesu samooczyszczania;

• Zastosowanie ścian denitryfikacyjnych dla ochrony wód gruntowych przed zanieczyszczeniami azotowymi;

4. Zastosowanie biotechnologii ekologicznych dla osiągnięcia dobrego stanu ekologicznego wód.

• Optymalizacja technologii uzdatniania wody pitnej dla eliminacji substancji toksycznych;

• Systemy biofiltracyjne dla ochrony zbiorników zaporowych i małej retencji;

• Zastosowanie biomanipulacji do redukcji toksycznych zakwitów sinic;

• Strategie rekultywacji zróżnicowanych typologicznie zbiorników zaporowych;

• System sprzężeń zwrotnych między procesami hydrologicznymi i biologicznymi determinujący jakość wody;

• Wykorzystanie infrastruktury hydrotechnicznej dla regulacji interakcji ekologicznych pod kątem ograniczenia intensywności zakwitów sinicowych;

5. Bioindeksacja i renaturyzacja rzek pod kątem wdrażania Ramowej Dyrektywy Wodnej UE.

6. Zastosowanie biotechnologii ekologicznych dla poprawy jakości życia, zdrowia oraz zdynamizowania rozwoju miasta.

7. Zastosowanie inżynierii genomowej dla minimalizowania zagrożeń związanych z akwakulturą.
Literatura:

1. Zalewski M., R.J. Wiśniewski (eds.). 1997. Zastosowanie biotechnologii ekosystemowych do poprawy jakości wód. Zeszyty Naukowe Komitetu Naukowego przy Prezydium PAN "Człowiek i Środowisko" 18, Instytut Ekologii PAN Oficyna Wydawnicza

2. Zalewski M. 1998. Ekohydrologia i biotechnologie ekosystemowe jako rozwinięcie dotychczasowej strategii i metod w gospodarce wodnej - na przykładzie koncepcji rekultywacji Sulejowskiego Zbiornika Zaporowego. Gospodarka Wodna: 12: 447-452

3. Zalewski M. 1999. Biotechnologie ekosystemowe jako nowe metody w kreatywnej ochronie środowiska. 125-144, w: A. Kurnatowska (red.), Ekologia. Jej związki z różnymi dziedzinami wiedzy. Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa-Łódź 1999.

4. Zalewski M. 2000. Ecohydrology-the scientific background to use ecosystem properties as management tools toward sustainability of water resources. Guest Editorial Ecological Engineering 16:1-8.

5. Zalewski M. (ed.) 2002. Guidelines for the Integrated Management of the Watershed- Phytotechnology and Ecohydrology. UNEP- IETC, Freshwater Management Series 5. http://www.unep.or.jp/ietc/Publications/Freshwater/FMS5/

6. Zalewski M. 2002. Ecohydrology—the use of ecological and hydrological processes for sustainable management of water resources. Hydrological Sciences Journal 47(5): 825-834

7. Zalewski M & Wagner-Lotkowska I. (eds). Integrated Watershed Management – Ecohydrology and Phytotechnology-Manual. UNESCO IHP, UNEP IETC. 246pp. http://www.unep.or.jp/ietc/Publications/Water_Sanitation/integrated_watershed_mgmt_manual/index.asp

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2017/2018" (zakończony)

Okres: 2018-02-19 - 2018-09-30
Wybrany podział planu:
Przejdź do planu
Typ zajęć:
Ćwiczenia laboratoryjne, 17 godzin więcej informacji
Wykład, 9 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Agnieszka Bednarek, Piotr Frankiewicz
Prowadzący grup: Agnieszka Bednarek, Piotr Frankiewicz
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Ocena zgodna z regulaminem studiów
Ćwiczenia laboratoryjne - Ocena zgodna z regulaminem studiów
Wykład - Ocena zgodna z regulaminem studiów
Czy ECTS?:

T
Metody dydaktyczne:

Wykład z prezentacją multimedialną.

Ćwiczenia praktyczne, pokazy.
Sposoby i kryteria oceniania:

Końcowy sprawdzian.
Szczegółowe treści kształcenia:

1. Systemowa integracja różnych biotechnologii ekologicznych w skali dorzecza dla ograniczenia symptomów eutrofizacji zbiorników zaporowych.

2. Wykorzystanie biologii molekularnej dla identyfikacji zagrożeń ekosystemów wodnych.

• Monitoring dynamiki mikrozanieczyszczeń w skali dorzecza pod kątem ograniczania ich kumulacji w łańcuchach troficznych;

• Zastosowanie metod inżynierii genetycznej dla wczesnego ostrzegania przed toksycznymi zakwitami sinicowymi;

3. Zastosowanie biotechnologii ekologicznych do redukcji zanieczyszczeń obszarowych oraz zwiększenia tempa samooczyszczania rzek.

• Optymalizacja struktury biologicznej teras zalewowych dla poprawy procesu samooczyszczania;

• Zastosowanie ścian denitryfikacyjnych dla ochrony wód gruntowych przed zanieczyszczeniami azotowymi;

4. Zastosowanie biotechnologii ekologicznych dla osiągnięcia dobrego stanu ekologicznego wód.

• Optymalizacja technologii uzdatniania wody pitnej dla eliminacji substancji toksycznych;

• Systemy biofiltracyjne dla ochrony zbiorników zaporowych i małej retencji;

• Zastosowanie biomanipulacji do redukcji toksycznych zakwitów sinic;

• Strategie rekultywacji zróżnicowanych typologicznie zbiorników zaporowych;

• System sprzężeń zwrotnych między procesami hydrologicznymi i biologicznymi determinujący jakość wody;

• Wykorzystanie infrastruktury hydrotechnicznej dla regulacji interakcji ekologicznych pod kątem ograniczenia intensywności zakwitów sinicowych;

5. Bioindeksacja i renaturyzacja rzek pod kątem wdrażania Ramowej Dyrektywy Wodnej UE.

6. Zastosowanie biotechnologii ekologicznych dla poprawy jakości życia, zdrowia oraz zdynamizowania rozwoju miasta.

7. Zastosowanie inżynierii genomowej dla minimalizowania zagrożeń związanych z akwakulturą.
Literatura:

1. Zalewski M., R.J. Wiśniewski (eds.). 1997. Zastosowanie biotechnologii ekosystemowych do poprawy jakości wód. Zeszyty Naukowe Komitetu Naukowego przy Prezydium PAN "Człowiek i Środowisko" 18, Instytut Ekologii PAN Oficyna Wydawnicza

2. Zalewski M. 1998. Ekohydrologia i biotechnologie ekosystemowe jako rozwinięcie dotychczasowej strategii i metod w gospodarce wodnej - na przykładzie koncepcji rekultywacji Sulejowskiego Zbiornika Zaporowego. Gospodarka Wodna: 12: 447-452

3. Zalewski M. 1999. Biotechnologie ekosystemowe jako nowe metody w kreatywnej ochronie środowiska. 125-144, w: A. Kurnatowska (red.), Ekologia. Jej związki z różnymi dziedzinami wiedzy. Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa-Łódź 1999.

4. Zalewski M. 2000. Ecohydrology-the scientific background to use ecosystem properties as management tools toward sustainability of water resources. Guest Editorial Ecological Engineering 16:1-8.

5. Zalewski M. (ed.) 2002. Guidelines for the Integrated Management of the Watershed- Phytotechnology and Ecohydrology. UNEP- IETC, Freshwater Management Series 5. http://www.unep.or.jp/ietc/Publications/Freshwater/FMS5/

6. Zalewski M. 2002. Ecohydrology—the use of ecological and hydrological processes for sustainable management of water resources. Hydrological Sciences Journal 47(5): 825-834

7. Zalewski M & Wagner-Lotkowska I. (eds). Integrated Watershed Management – Ecohydrology and Phytotechnology-Manual. UNESCO IHP, UNEP IETC. 246pp. http://www.unep.or.jp/ietc/Publications/Water_Sanitation/integrated_watershed_mgmt_manual/index.asp
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest UNIWERSYTET ŁÓDZKI.
kontakt deklaracja dostępności mapa serwisu USOSweb 7.2.0.0-10