Warsztat naukowy historii sztuki

T

Zajęcia składają się z cyklu wykładu (30 g.) z elementami konwersatoryjnymi i ćwiczeń (120 g.), w cyklu całorocznym. Całość zajęć jest podzielona na bloki wykładowe (po 15 g. w semestrze) i ćwiczeniowe (2x po 30 g. w semestrze). Poszczególne bloki mają zróżnicowaną tematykę i są prowadzone przez różnych wykładowców. Niektóre zajęcia ćwiczeniowe odbywają się w terenie.

- wykład połączony z prezentacją multimedialną,

- ćwiczenia praktyczne w sali dydaktycznej,

- w II semestrze zajęcia mają również charakter ćwiczeń terenowych odbywających się w wybranych obiektach

W związku z tym, że przedmiot jest wieloskładnikowy i współprowadzony przez kilku wykładowców podstawy zaliczenia i oceny są zróżnicowane.

wykład:

kolokwia semestralne

podstawy warsztatowe:

sem. zim.

- kolokwium

- aktywność na zajęciach

sem. let.

- praca pisemna (przygotowanie w grupie analizy formalnej wybranego obrazu)

- prezentacja podczas zajęć analizy formalnej wybranego obrazu (innego niż w przypadku pracy pisemnej)

edycja tektu:

warunkiem zaliczenia ćwiczeń jest aktywność na zajęciach (ćwiczenia z edycji tekstu), oddanie pracy zaliczeniowej z transkrypcji tekstu dziewiętnastowiecznego i obecność:

0-1 nieobecności = ocena bdb

2 nieobecności = db

3 nieobecności = dst

Nieobecności powyżej 50% skutkuje niezaliczeniem ćwiczeń. Student ma jednak możliwość odrobienia nieobecności podczas

konsultacji odbywających się w terminie dyżuru prowadzącego.

zasady tworzenia dokumentacji:

obecność na zajęciach (w przypadku nieobecności - dla zaliczenia przedmiotu niezbędna dodatkowa praca zaliczeniowa wskazana przez prowadzącą),

aktywne uczestnictwo,

pisemna praca zaliczeniowa.

Sposób sprawdzenia osiągnięcia zamierzonych efektów:

-udział w zajęciach

-regularne przygotowywanie zadanych do czytania tekstów

-kolokwium śródsemestralne i kolokwia zaliczeniowe na koniec semestru

-zaliczenia w czasie zajęć praktycznych

Charakterystyka głównych ośrodków badawczych związanych z historią sztuki w Polsce

Charakterystyka stosowania motywów ornamentalnych i technik zdobniczych, przegląd głównych cech ornamentyki antycznej i średniowiecznej, przedstawienie sekwencji rozwojowej ornamentów nowożytnych, pochodzenia antycznego, wschodniego i nowych form. Prezentacja sposobów datowania zabytków nowożytnych na podstawie rozpoznanych motywów ornamentalnych.

Szczegółowy opis przedmiotu (treści programowe):

Zajęcia teoretyczno-praktyczne w sali wykładowej:

Charakterystyka stosowania motywów ornamentalnych i technik zdobniczych, przegląd głównych cech ornamentyki antycznej i średniowiecznej, przedstawienie sekwencji rozwojowej ornamentów nowożytnych, pochodzenia antycznego, wschodniego i nowych form.

Prezentacja sposobów datowania zabytków nowożytnych na podstawie rozpoznanych motywów ornamentalnych.

Terminologia z zakresu historii ubioru.

Metody badawcze historii sztuki

Terminologia z zakresu architektury

Terminologia z zakresu rzemiosła artystycznego.

Zapoznanie studentów ze specyfiką instytucji muzealnej, różnorodnością i wielokierunkowością związanych z nią wyzwań i problemów, zarówno poprzez działania teoretyczne jak i praktyczne.

ornamentalnych, umiejętność określenia czasu ich występowania i zdolność do wydatkowania na tej podstawie wskazanego zabytku.

podstawy warsztatowe:

sem. zim.

Zajęcia mają na celu wprowadzenie studentów w zasady tworzenia aparatu naukowego w pracach z zakresu historii sztuki. Uczestnicy poznają różne style cytowania, uczą się konstruowania przypisów, sporządzania bibliografii oraz właściwego dokumentowania źródeł wizualnych i tekstowych.

Szczególny nacisk położony jest na praktyczne ćwiczenia podczas zajęć, w ramach których studenci wspólnie analizują przykładowe teksty naukowe, poprawiają błędnie sporządzone przypisy.

Zajęcia mają również na celu rozwijanie świadomości etycznej w zakresie cytowania źródeł, unikania plagiatu oraz krytycznego podejścia do literatury przedmiotu.

sem. let.

W trakcie zajęć studenci zapoznają się z zasadami tworzenia analizy formalnej dzieła sztuki. Poznają aspekty dzieła sztuki składające się na jego schemat kompozycyjny: rodzaje perspektywy, sposoby wykorzystania światła, zabiegi kolorystyczne. Uczą się określać główne osie kompozycyjne oraz napięcia kierunkowe. Na podstawie wyżej wymienionych elementów starają się określić nastrój dzieła sztuki oraz emocje, które może budzić w odbiorcach. W trakcie zajęć studenci pracują zarówno z dziełami sztuki jak i przykładowymi tekstami analiz, poddając je krytyce.

edycja tekstu:

Student zdobywa wiedze i umiejętności z zakresu edycji tekstu naukowego i form korekty w programie Microsoft Word i Adobe Acrobat. Kształci umiejętności transkrypcji tekstów źródłowych do potrzeb swoich badań i prac naukowych.

zasady tworzenia dokumentacji:

Zajęcia poświęcone tworzeniu opisu dzieła sztuki: rzemiosła artystycznego, tkaniny artystycznej, malarstwa i rysunku, architektury.

Student zdobywa wiedzę z zakresu tworzenia opisu katalogowego dzieła sztuki, zdobywając umiejętności niezbędne do samodzielnych badań i sporządzania dokumentacji .

historia koloru

Wprowadzenie: teoria koloru, kolor jako zjawisko, podstawowe terminy, literatura

Dziedzictwo klasyczne

Kolor w średniowieczu

Renesans / Barok

Wiek XIX (klasycy a romantycy, impresjoniści i neoimpresjonizm)

Istota koloru w abstrakcji

Kolor i rzeźba

Dzieje historii sztuki w Polsce. Kształtowanie s

ię instytucji naukowych w XIX i XX wieku. red. A.S. Labuda, Poznań 1996.

Jones A.F., Wstęp do historii sztuki, Poznań 1999.

A. Małkiewicz, Z dziejów polskiej historii sztuki. Studia i szkice, Kraków 2005 (Ars vetus et nova, t. 18).

Słownik terminologiczny sztuk pięknych, red. S. Kozakiewicza, Warszawa 1969; Wydanie nowe [zmienione] Warszawa 1996, lub nowsze.

Wstęp do historii sztuki. Przedmiot-Metodologia-Zawód, t. I, Warszawa 1973.

Teoretycy, pisarze i artyści o sztuce 1500-1600, wybór i oprac. Jan Białostocki (różne wydania)

Teoretycy, historiografowie i artyści o sztuce 1600-1700, wybrał i oprac. Jan Białostocki; red. nauk. i uzup. Maria Poprzęcka i Antoni Ziemba (różne wydania)

W. Tatarkiewicz, Dzieje sześciu pojęć. Sztuka-piękno-forma-twórczość-odtwórczość-przeżycie estetyczne, Warszawa 1975.

H. Wölfflin, Podstawowe pojęcia historii sztuki, Gdańsk 2006 (lub wcześniejsze edycje).

Wzory sporządzania dokumentacji według Narodowego Instytutu Muzeów:

https://nim.gov.pl/baza-wiedzy/zarzadzanie-zbiorami/wzory-dokumentow-ewidencyjnych

Wzory sporządzania dokumentacji według Narodowego Instytutu Dziedzictwa:

https://samorzad.nid.pl/baza_wiedzy/karta-ewidencji-zabytku-ruchomego/

historia ornamentu

Białostocki J., Rokoko: ornament, styl i postawa, [w:] tegoż, Refleksje i syntezy ze świata sztuki, Warszawa 1978, s. 158-177.

G. Irmscher, Ornament in Europa, 1450-2000, Köln 2005.

Mourant de, H., Historia sztuki zdobniczej od pradziejów do współczesności, Warszawa 1981.

Ornament i dekoracja dzieła sztuki. Studia z historii sztuki, ed. J. Daranowska-Łukaszewska, A. Dworzak, A. Betlej, Kraków 2015.

J. Owen, Ornament: przykłady rozmaitych stylów w sztuce zdobniczej i architekturze [tł. Robert Sadowski, Joanna Kolczyńska], Warszawa 2008.

The History of Decorative Arts. The Renaissance and Mannerism in Europe, 1994.

R. Reuss, Perfekcyjna maszyna do czytania. O ergonomii książki, Kraków 2017.

A. Wolański, Edycja tekstów, Warszawa 2008.

historia koloru

J. Gage, Kolor i kultura. Teoria i znaczenie koloru od antyku do abstrakcji, Kraków 2005

J. Gage, Kolor i znaczenie. Sztuka, nauka i symbolika, Kraków 2010

W. Kandinsky, O duchowości w sztuce, Kraków: Wydawnictwo Literackie 1986

P. Klee, Dzienniki i pisma o sztuce, Warszawa 1979

W. Kopaliński, Słownik symboli, Warszawa 2001

M. Rzepińska, Historia koloru w dziejach malarstwa europejskiego, Kraków 1983

Adam Zausznica, Nauka o barwie, Warszawa 2013.

T

Zajęcia składają się z cyklu wykładu (30 g.) z elementami konwersatoryjnymi i ćwiczeń (120 g.), w cyklu całorocznym. Całość zajęć jest podzielona na bloki wykładowe (po 15 g. w semestrze) i ćwiczeniowe (2x po 30 g. w semestrze). Poszczególne bloki mają zróżnicowaną tematykę i są prowadzone przez różnych wykładowców. Niektóre zajęcia ćwiczeniowe odbywają się w terenie.

- wykład połączony z prezentacją multimedialną,

- ćwiczenia praktyczne w sali dydaktycznej,

W związku z tym, że przedmiot jest wieloskładnikowy i współprowadzony przez kilku wykładowców podstawy zaliczenia i oceny są zróżnicowane.

wykład:

kolokwium końcowe

podstawy warsztatowe:

- kolokwium

- aktywność na zajęciach

edycja tektu:

warunkiem zaliczenia ćwiczeń jest aktywność na zajęciach (ćwiczenia z edycji tekstu), oddanie pracy zaliczeniowej z transkrypcji tekstu dziewiętnastowiecznego i obecność:

0-1 nieobecności = ocena bdb

2 nieobecności = db

3 nieobecności = dst

Nieobecności powyżej 50% skutkuje niezaliczeniem ćwiczeń. Student ma jednak możliwość odrobienia nieobecności podczas

konsultacji odbywających się w terminie dyżuru prowadzącego.

zasady tworzenia dokumentacji:

obecność na zajęciach (w przypadku nieobecności - dla zaliczenia przedmiotu niezbędna dodatkowa praca zaliczeniowa wskazana przez prowadzącą),

aktywne uczestnictwo,

pisemna praca zaliczeniowa.

Sposób sprawdzenia osiągnięcia zamierzonych efektów:

-udział w zajęciach

-regularne przygotowywanie zadanych do czytania tekstów

-kolokwium śródsemestralne i kolokwia zaliczeniowe na koniec semestru

-zaliczenia w czasie zajęć praktycznych

Charakterystyka głównych ośrodków badawczych związanych z historią sztuki w Polsce

Charakterystyka stosowania motywów ornamentalnych i technik zdobniczych, przegląd głównych cech ornamentyki antycznej i średniowiecznej, przedstawienie sekwencji rozwojowej ornamentów nowożytnych, pochodzenia antycznego, wschodniego i nowych form. Prezentacja sposobów datowania zabytków nowożytnych na podstawie rozpoznanych motywów ornamentalnych.

Szczegółowy opis przedmiotu (treści programowe):

Zajęcia teoretyczno-praktyczne w sali wykładowej:

Charakterystyka stosowania motywów ornamentalnych i technik zdobniczych, przegląd głównych cech ornamentyki antycznej i średniowiecznej, przedstawienie sekwencji rozwojowej ornamentów nowożytnych, pochodzenia antycznego, wschodniego i nowych form.

Prezentacja sposobów datowania zabytków nowożytnych na podstawie rozpoznanych motywów ornamentalnych.

Terminologia z zakresu historii ubioru.

Metody badawcze historii sztuki

Terminologia z zakresu architektury

Terminologia z zakresu rzemiosła artystycznego.

Zapoznanie studentów ze specyfiką instytucji muzealnej, różnorodnością i wielokierunkowością związanych z nią wyzwań i problemów, zarówno poprzez działania teoretyczne jak i praktyczne.

ornamentalnych, umiejętność określenia czasu ich występowania i zdolność do wydatkowania na tej podstawie wskazanego zabytku.

podstawy warsztatowe:

sem. zim.

Zajęcia mają na celu wprowadzenie studentów w zasady tworzenia aparatu naukowego w pracach z zakresu historii sztuki. Uczestnicy poznają różne style cytowania, uczą się konstruowania przypisów, sporządzania bibliografii oraz właściwego dokumentowania źródeł wizualnych i tekstowych.

Szczególny nacisk położony jest na praktyczne ćwiczenia podczas zajęć, w ramach których studenci wspólnie analizują przykładowe teksty naukowe, poprawiają błędnie sporządzone przypisy.

Zajęcia mają również na celu rozwijanie świadomości etycznej w zakresie cytowania źródeł, unikania plagiatu oraz krytycznego podejścia do literatury przedmiotu.

sem. let.

W trakcie zajęć studenci zapoznają się z zasadami tworzenia analizy formalnej dzieła sztuki. Poznają aspekty dzieła sztuki składające się na jego schemat kompozycyjny: rodzaje perspektywy, sposoby wykorzystania światła, zabiegi kolorystyczne. Uczą się określać główne osie kompozycyjne oraz napięcia kierunkowe. Na podstawie wyżej wymienionych elementów starają się określić nastrój dzieła sztuki oraz emocje, które może budzić w odbiorcach. W trakcie zajęć studenci pracują zarówno z dziełami sztuki jak i przykładowymi tekstami analiz, poddając je krytyce.

edycja tekstu:

Student zdobywa wiedze i umiejętności z zakresu edycji tekstu naukowego i form korekty w programie Microsoft Word i Adobe Acrobat. Kształci umiejętności transkrypcji tekstów źródłowych do potrzeb swoich badań i prac naukowych.

zasady tworzenia dokumentacji:

Zajęcia poświęcone tworzeniu opisu dzieła sztuki: rzemiosła artystycznego, tkaniny artystycznej, malarstwa i rysunku, architektury.

Student zdobywa wiedzę z zakresu tworzenia opisu katalogowego dzieła sztuki, zdobywając umiejętności niezbędne do samodzielnych badań i sporządzania dokumentacji .

historia koloru

Wprowadzenie: teoria koloru, kolor jako zjawisko, podstawowe terminy, literatura

Dziedzictwo klasyczne

Kolor w średniowieczu

Renesans / Barok

Wiek XIX (klasycy a romantycy, impresjoniści i neoimpresjonizm)

Istota koloru w abstrakcji

Kolor i rzeźba

Dzieje historii sztuki w Polsce. Kształtowanie s

ię instytucji naukowych w XIX i XX wieku. red. A.S. Labuda, Poznań 1996.

Jones A.F., Wstęp do historii sztuki, Poznań 1999.

A. Małkiewicz, Z dziejów polskiej historii sztuki. Studia i szkice, Kraków 2005 (Ars vetus et nova, t. 18).

Słownik terminologiczny sztuk pięknych, red. S. Kozakiewicza, Warszawa 1969; Wydanie nowe [zmienione] Warszawa 1996, lub nowsze.

Wstęp do historii sztuki. Przedmiot-Metodologia-Zawód, t. I, Warszawa 1973.

Teoretycy, pisarze i artyści o sztuce 1500-1600, wybór i oprac. Jan Białostocki (różne wydania)

Teoretycy, historiografowie i artyści o sztuce 1600-1700, wybrał i oprac. Jan Białostocki; red. nauk. i uzup. Maria Poprzęcka i Antoni Ziemba (różne wydania)

W. Tatarkiewicz, Dzieje sześciu pojęć. Sztuka-piękno-forma-twórczość-odtwórczość-przeżycie estetyczne, Warszawa 1975.

H. Wölfflin, Podstawowe pojęcia historii sztuki, Gdańsk 2006 (lub wcześniejsze edycje).

Wzory sporządzania dokumentacji według Narodowego Instytutu Muzeów:

https://nim.gov.pl/baza-wiedzy/zarzadzanie-zbiorami/wzory-dokumentow-ewidencyjnych

Wzory sporządzania dokumentacji według Narodowego Instytutu Dziedzictwa:

https://samorzad.nid.pl/baza_wiedzy/karta-ewidencji-zabytku-ruchomego/

historia ornamentu

Białostocki J., Rokoko: ornament, styl i postawa, [w:] tegoż, Refleksje i syntezy ze świata sztuki, Warszawa 1978, s. 158-177.

G. Irmscher, Ornament in Europa, 1450-2000, Köln 2005.

Mourant de, H., Historia sztuki zdobniczej od pradziejów do współczesności, Warszawa 1981.

Ornament i dekoracja dzieła sztuki. Studia z historii sztuki, ed. J. Daranowska-Łukaszewska, A. Dworzak, A. Betlej, Kraków 2015.

J. Owen, Ornament: przykłady rozmaitych stylów w sztuce zdobniczej i architekturze [tł. Robert Sadowski, Joanna Kolczyńska], Warszawa 2008.

The History of Decorative Arts. The Renaissance and Mannerism in Europe, 1994.

R. Reuss, Perfekcyjna maszyna do czytania. O ergonomii książki, Kraków 2017.

A. Wolański, Edycja tekstów, Warszawa 2008.

historia koloru

J. Gage, Kolor i kultura. Teoria i znaczenie koloru od antyku do abstrakcji, Kraków 2005

J. Gage, Kolor i znaczenie. Sztuka, nauka i symbolika, Kraków 2010

W. Kandinsky, O duchowości w sztuce, Kraków: Wydawnictwo Literackie 1986

P. Klee, Dzienniki i pisma o sztuce, Warszawa 1979

W. Kopaliński, Słownik symboli, Warszawa 2001

M. Rzepińska, Historia koloru w dziejach malarstwa europejskiego, Kraków 1983

Adam Zausznica, Nauka o barwie, Warszawa 2013.

T

Zajęcia składają się z cyklu wykładu (30 g.) z elementami konwersatoryjnymi i ćwiczeń (120 g.), w cyklu całorocznym. Całość zajęć jest podzielona na bloki wykładowe (po 15 g. w semestrze) i ćwiczeniowe (2x po 30 g. w semestrze). Poszczególne bloki mają zróżnicowaną tematykę i są prowadzone przez różnych wykładowców. Niektóre zajęcia ćwiczeniowe odbywają się w terenie.

- wykład połączony z prezentacją multimedialną,

- ćwiczenia praktyczne w sali dydaktycznej,

- w II semestrze zajęcia mają również charakter ćwiczeń terenowych odbywających się w wybranych obiektach

W związku z tym, że przedmiot jest wieloskładnikowy i współprowadzony przez kilku wykładowców podstawy zaliczenia i oceny są zróżnicowane.

wykład:

kolokwia semestralne

podstawy warsztatowe:

sem. zim.

- kolokwium

- aktywność na zajęciach

sem. let.

- praca pisemna (przygotowanie w grupie analizy formalnej wybranego obrazu)

- prezentacja podczas zajęć analizy formalnej wybranego obrazu (innego niż w przypadku pracy pisemnej)

edycja tektu:

warunkiem zaliczenia ćwiczeń jest aktywność na zajęciach (ćwiczenia z edycji tekstu), oddanie pracy zaliczeniowej z transkrypcji tekstu dziewiętnastowiecznego i obecność:

0-1 nieobecności = ocena bdb

2 nieobecności = db

3 nieobecności = dst

Nieobecności powyżej 50% skutkuje niezaliczeniem ćwiczeń. Student ma jednak możliwość odrobienia nieobecności podczas

konsultacji odbywających się w terminie dyżuru prowadzącego.

zasady tworzenia dokumentacji:

obecność na zajęciach (w przypadku nieobecności - dla zaliczenia przedmiotu niezbędna dodatkowa praca zaliczeniowa wskazana przez prowadzącą),

aktywne uczestnictwo,

pisemna praca zaliczeniowa.

Sposób sprawdzenia osiągnięcia zamierzonych efektów:

-udział w zajęciach

-regularne przygotowywanie zadanych do czytania tekstów

-kolokwium śródsemestralne i kolokwia zaliczeniowe na koniec semestru

-zaliczenia w czasie zajęć praktycznych

Charakterystyka głównych ośrodków badawczych związanych z historią sztuki w Polsce

Charakterystyka stosowania motywów ornamentalnych i technik zdobniczych, przegląd głównych cech ornamentyki antycznej i średniowiecznej, przedstawienie sekwencji rozwojowej ornamentów nowożytnych, pochodzenia antycznego, wschodniego i nowych form. Prezentacja sposobów datowania zabytków nowożytnych na podstawie rozpoznanych motywów ornamentalnych.

Szczegółowy opis przedmiotu (treści programowe):

Zajęcia teoretyczno-praktyczne w sali wykładowej:

Charakterystyka stosowania motywów ornamentalnych i technik zdobniczych, przegląd głównych cech ornamentyki antycznej i średniowiecznej, przedstawienie sekwencji rozwojowej ornamentów nowożytnych, pochodzenia antycznego, wschodniego i nowych form.

Prezentacja sposobów datowania zabytków nowożytnych na podstawie rozpoznanych motywów ornamentalnych.

Terminologia z zakresu historii ubioru.

Metody badawcze historii sztuki

Terminologia z zakresu architektury

Terminologia z zakresu rzemiosła artystycznego.

Zapoznanie studentów ze specyfiką instytucji muzealnej, różnorodnością i wielokierunkowością związanych z nią wyzwań i problemów, zarówno poprzez działania teoretyczne jak i praktyczne.

ornamentalnych, umiejętność określenia czasu ich występowania i zdolność do wydatkowania na tej podstawie wskazanego zabytku.

podstawy warsztatowe:

sem. zim.

Zajęcia mają na celu wprowadzenie studentów w zasady tworzenia aparatu naukowego w pracach z zakresu historii sztuki. Uczestnicy poznają różne style cytowania, uczą się konstruowania przypisów, sporządzania bibliografii oraz właściwego dokumentowania źródeł wizualnych i tekstowych.

Szczególny nacisk położony jest na praktyczne ćwiczenia podczas zajęć, w ramach których studenci wspólnie analizują przykładowe teksty naukowe, poprawiają błędnie sporządzone przypisy.

Zajęcia mają również na celu rozwijanie świadomości etycznej w zakresie cytowania źródeł, unikania plagiatu oraz krytycznego podejścia do literatury przedmiotu.

sem. let.

W trakcie zajęć studenci zapoznają się z zasadami tworzenia analizy formalnej dzieła sztuki. Poznają aspekty dzieła sztuki składające się na jego schemat kompozycyjny: rodzaje perspektywy, sposoby wykorzystania światła, zabiegi kolorystyczne. Uczą się określać główne osie kompozycyjne oraz napięcia kierunkowe. Na podstawie wyżej wymienionych elementów starają się określić nastrój dzieła sztuki oraz emocje, które może budzić w odbiorcach. W trakcie zajęć studenci pracują zarówno z dziełami sztuki jak i przykładowymi tekstami analiz, poddając je krytyce.

edycja tekstu:

Student zdobywa wiedze i umiejętności z zakresu edycji tekstu naukowego i form korekty w programie Microsoft Word i Adobe Acrobat. Kształci umiejętności transkrypcji tekstów źródłowych do potrzeb swoich badań i prac naukowych.

zasady tworzenia dokumentacji:

Zajęcia poświęcone tworzeniu opisu dzieła sztuki: rzemiosła artystycznego, tkaniny artystycznej, malarstwa i rysunku, architektury.

Student zdobywa wiedzę z zakresu tworzenia opisu katalogowego dzieła sztuki, zdobywając umiejętności niezbędne do samodzielnych badań i sporządzania dokumentacji .

historia koloru

Wprowadzenie: teoria koloru, kolor jako zjawisko, podstawowe terminy, literatura

Dziedzictwo klasyczne

Kolor w średniowieczu

Renesans / Barok

Wiek XIX (klasycy a romantycy, impresjoniści i neoimpresjonizm)

Istota koloru w abstrakcji

Kolor i rzeźba

Dzieje historii sztuki w Polsce. Kształtowanie s

ię instytucji naukowych w XIX i XX wieku. red. A.S. Labuda, Poznań 1996.

Jones A.F., Wstęp do historii sztuki, Poznań 1999.

A. Małkiewicz, Z dziejów polskiej historii sztuki. Studia i szkice, Kraków 2005 (Ars vetus et nova, t. 18).

Słownik terminologiczny sztuk pięknych, red. S. Kozakiewicza, Warszawa 1969; Wydanie nowe [zmienione] Warszawa 1996, lub nowsze.

Wstęp do historii sztuki. Przedmiot-Metodologia-Zawód, t. I, Warszawa 1973.

Teoretycy, pisarze i artyści o sztuce 1500-1600, wybór i oprac. Jan Białostocki (różne wydania)

Teoretycy, historiografowie i artyści o sztuce 1600-1700, wybrał i oprac. Jan Białostocki; red. nauk. i uzup. Maria Poprzęcka i Antoni Ziemba (różne wydania)

W. Tatarkiewicz, Dzieje sześciu pojęć. Sztuka-piękno-forma-twórczość-odtwórczość-przeżycie estetyczne, Warszawa 1975.

H. Wölfflin, Podstawowe pojęcia historii sztuki, Gdańsk 2006 (lub wcześniejsze edycje).

Wzory sporządzania dokumentacji według Narodowego Instytutu Muzeów:

https://nim.gov.pl/baza-wiedzy/zarzadzanie-zbiorami/wzory-dokumentow-ewidencyjnych

Wzory sporządzania dokumentacji według Narodowego Instytutu Dziedzictwa:

https://samorzad.nid.pl/baza_wiedzy/karta-ewidencji-zabytku-ruchomego/

historia ornamentu

Białostocki J., Rokoko: ornament, styl i postawa, [w:] tegoż, Refleksje i syntezy ze świata sztuki, Warszawa 1978, s. 158-177.

G. Irmscher, Ornament in Europa, 1450-2000, Köln 2005.

Mourant de, H., Historia sztuki zdobniczej od pradziejów do współczesności, Warszawa 1981.

Ornament i dekoracja dzieła sztuki. Studia z historii sztuki, ed. J. Daranowska-Łukaszewska, A. Dworzak, A. Betlej, Kraków 2015.

J. Owen, Ornament: przykłady rozmaitych stylów w sztuce zdobniczej i architekturze [tł. Robert Sadowski, Joanna Kolczyńska], Warszawa 2008.

The History of Decorative Arts. The Renaissance and Mannerism in Europe, 1994.

R. Reuss, Perfekcyjna maszyna do czytania. O ergonomii książki, Kraków 2017.

A. Wolański, Edycja tekstów, Warszawa 2008.

historia koloru

J. Gage, Kolor i kultura. Teoria i znaczenie koloru od antyku do abstrakcji, Kraków 2005

J. Gage, Kolor i znaczenie. Sztuka, nauka i symbolika, Kraków 2010

W. Kandinsky, O duchowości w sztuce, Kraków: Wydawnictwo Literackie 1986

P. Klee, Dzienniki i pisma o sztuce, Warszawa 1979

W. Kopaliński, Słownik symboli, Warszawa 2001

M. Rzepińska, Historia koloru w dziejach malarstwa europejskiego, Kraków 1983

Adam Zausznica, Nauka o barwie, Warszawa 2013.

T

Zajęcia składają się z cyklu wykładu (30 g.) z elementami konwersatoryjnymi i ćwiczeń (120 g.), w cyklu całorocznym. Całość zajęć jest podzielona na bloki wykładowe (po 15 g. w semestrze) i ćwiczeniowe (2x po 30 g. w semestrze). Poszczególne bloki mają zróżnicowaną tematykę i są prowadzone przez różnych wykładowców. Niektóre zajęcia ćwiczeniowe odbywają się w terenie.

- wykład połączony z prezentacją multimedialną,

- ćwiczenia praktyczne w sali dydaktycznej,

- w II semestrze zajęcia mają również charakter ćwiczeń terenowych odbywających się w wybranych obiektach

W związku z tym, że przedmiot jest wieloskładnikowy i współprowadzony przez kilku wykładowców podstawy zaliczenia i oceny są zróżnicowane.

wykład:

kolokwia semestralne

podstawy warsztatowe:

sem. zim.

- kolokwium

- aktywność na zajęciach

sem. let.

- praca pisemna (przygotowanie w grupie analizy formalnej wybranego obrazu)

- prezentacja podczas zajęć analizy formalnej wybranego obrazu (innego niż w przypadku pracy pisemnej)

edycja tektu:

warunkiem zaliczenia ćwiczeń jest aktywność na zajęciach (ćwiczenia z edycji tekstu), oddanie pracy zaliczeniowej z transkrypcji tekstu dziewiętnastowiecznego i obecność:

0-1 nieobecności = ocena bdb

2 nieobecności = db

3 nieobecności = dst

Nieobecności powyżej 50% skutkuje niezaliczeniem ćwiczeń. Student ma jednak możliwość odrobienia nieobecności podczas

konsultacji odbywających się w terminie dyżuru prowadzącego.

zasady tworzenia dokumentacji:

obecność na zajęciach (w przypadku nieobecności - dla zaliczenia przedmiotu niezbędna dodatkowa praca zaliczeniowa wskazana przez prowadzącą),

aktywne uczestnictwo,

pisemna praca zaliczeniowa.

Sposób sprawdzenia osiągnięcia zamierzonych efektów:

-udział w zajęciach

-regularne przygotowywanie zadanych do czytania tekstów

-kolokwium śródsemestralne i kolokwia zaliczeniowe na koniec semestru

-zaliczenia w czasie zajęć praktycznych

Charakterystyka głównych ośrodków badawczych związanych z historią sztuki w Polsce

Charakterystyka stosowania motywów ornamentalnych i technik zdobniczych, przegląd głównych cech ornamentyki antycznej i średniowiecznej, przedstawienie sekwencji rozwojowej ornamentów nowożytnych, pochodzenia antycznego, wschodniego i nowych form. Prezentacja sposobów datowania zabytków nowożytnych na podstawie rozpoznanych motywów ornamentalnych.

Szczegółowy opis przedmiotu (treści programowe):

Zajęcia teoretyczno-praktyczne w sali wykładowej:

Charakterystyka stosowania motywów ornamentalnych i technik zdobniczych, przegląd głównych cech ornamentyki antycznej i średniowiecznej, przedstawienie sekwencji rozwojowej ornamentów nowożytnych, pochodzenia antycznego, wschodniego i nowych form.

Prezentacja sposobów datowania zabytków nowożytnych na podstawie rozpoznanych motywów ornamentalnych.

Terminologia z zakresu historii ubioru.

Metody badawcze historii sztuki

Terminologia z zakresu architektury

Terminologia z zakresu rzemiosła artystycznego.

ornamentalnych, umiejętność określenia czasu ich występowania i zdolność do wydatowania na tej podstawie wskazanego zabytku.

- W II semestrze, podobne umiejętności są sprawdzane w ramach ćwiczeń terenowych

Zalecana literatura:

Słownik terminologiczny sztuk pięknych, red. S. Kozakiewicza, Warszawa 1969; Wydanie nowe [zmienione] Warszawa 1996.

Białostocki J., Rokoko: ornament, styl i postawa, [w:] tegoż, Refleksje i syntezy ze świata sztuki, Warszawa 1978, s. 158-177.

Jones A.F., Wstęp do historii sztuki, Poznań 1999.

Irmscher G., Ornament in Europa, 1450-2000, Köln 2005.

Mourant de, H., Historia sztuki zdobniczej od pradziejów do współczesności, Warszawa 1981.

The History of Decorative Arts. The Renaissance and Mannerism in Europe, 1994.

T

Zajęcia składają się z cyklu wykładu (30 g.) z elementami konwersatoryjnymi i ćwiczeń (120 g.), w cyklu całorocznym. Całość zajęć jest podzielona na bloki wykładowe (po 15 g. w semestrze) i ćwiczeniowe (2x po 30 g. w semestrze). Poszczególne bloki mają zróżnicowaną tematykę i są prowadzone przez różnych wykładowców. Niektóre zajęcia ćwiczeniowe odbywają się w terenie.

- wykład połączony z prezentacją multimedialną,

- ćwiczenia praktyczne w sali dydaktycznej,

- w II semestrze zajęcia mają również charakter ćwiczeń terenowych odbywających się w wybranych obiektach

W związku z tym, że przedmiot jest wieloskładnikowy i współprowadzony przez kilku wykładowców podstawy zaliczenia i oceny są zróżnicowane.

wykład:

kolokwia semestralne

podstawy warsztatowe:

sem. zim.

- kolokwium

- aktywność na zajęciach

sem. let.

- praca pisemna (przygotowanie w grupie analizy formalnej wybranego obrazu)

- prezentacja podczas zajęć analizy formalnej wybranego obrazu (innego niż w przypadku pracy pisemnej)

edycja tektu:

warunkiem zaliczenia ćwiczeń jest aktywność na zajęciach (ćwiczenia z edycji tekstu), oddanie pracy zaliczeniowej z transkrypcji tekstu dziewiętnastowiecznego i obecność:

0-1 nieobecności = ocena bdb

2 nieobecności = db

3 nieobecności = dst

Nieobecności powyżej 50% skutkuje niezaliczeniem ćwiczeń. Student ma jednak możliwość odrobienia nieobecności podczas

konsultacji odbywających się w terminie dyżuru prowadzącego.

zasady tworzenia dokumentacji:

obecność na zajęciach (w przypadku nieobecności - dla zaliczenia przedmiotu niezbędna dodatkowa praca zaliczeniowa wskazana przez prowadzącą),

aktywne uczestnictwo,

pisemna praca zaliczeniowa.

Sposób sprawdzenia osiągnięcia zamierzonych efektów:

-udział w zajęciach

-regularne przygotowywanie zadanych do czytania tekstów

-kolokwium śródsemestralne i kolokwia zaliczeniowe na koniec semestru

-zaliczenia w czasie zajęć praktycznych

Charakterystyka głównych ośrodków badawczych związanych z historią sztuki w Polsce

Charakterystyka stosowania motywów ornamentalnych i technik zdobniczych, przegląd głównych cech ornamentyki antycznej i średniowiecznej, przedstawienie sekwencji rozwojowej ornamentów nowożytnych, pochodzenia antycznego, wschodniego i nowych form. Prezentacja sposobów datowania zabytków nowożytnych na podstawie rozpoznanych motywów ornamentalnych.

Szczegółowy opis przedmiotu (treści programowe):

Zajęcia teoretyczno-praktyczne w sali wykładowej:

Charakterystyka stosowania motywów ornamentalnych i technik zdobniczych, przegląd głównych cech ornamentyki antycznej i średniowiecznej, przedstawienie sekwencji rozwojowej ornamentów nowożytnych, pochodzenia antycznego, wschodniego i nowych form.

Prezentacja sposobów datowania zabytków nowożytnych na podstawie rozpoznanych motywów ornamentalnych.

Terminologia z zakresu historii ubioru.

Metody badawcze historii sztuki

Terminologia z zakresu architektury

Terminologia z zakresu rzemiosła artystycznego.

ornamentalnych, umiejętność określenia czasu ich występowania i zdolność do wydatowania na tej podstawie wskazanego zabytku.

- W II semestrze, podobne umiejętności są sprawdzane w ramach ćwiczeń terenowych

Zalecana literatura:

Słownik terminologiczny sztuk pięknych, red. S. Kozakiewicza, Warszawa 1969; Wydanie nowe [zmienione] Warszawa 1996.

Białostocki J., Rokoko: ornament, styl i postawa, [w:] tegoż, Refleksje i syntezy ze świata sztuki, Warszawa 1978, s. 158-177.

Jones A.F., Wstęp do historii sztuki, Poznań 1999.

Irmscher G., Ornament in Europa, 1450-2000, Köln 2005.

Mourant de, H., Historia sztuki zdobniczej od pradziejów do współczesności, Warszawa 1981.

The History of Decorative Arts. The Renaissance and Mannerism in Europe, 1994.

T

Zajęcia składają się z cyklu wykładu (30 g.) z elementami konwersatoryjnymi i ćwiczeń (120 g.), w cyklu całorocznym. Całość zajęć jest podzielona na bloki wykładowe (po 15 g. w semestrze) i ćwiczeniowe (2x po 30 g. w semestrze). Poszczególne bloki mają zróżnicowaną tematykę i są prowadzone przez różnych wykładowców. Niektóre zajęcia ćwiczeniowe odbywają się w terenie.

- wykład połączony z prezentacją multimedialną,

- ćwiczenia praktyczne w sali dydaktycznej,

- w II semestrze zajęcia mają również charakter ćwiczeń terenowych odbywających się w wybranych obiektach

Sposób sprawdzenia osiągnięcia zamierzonych efektów:

-udział w zajęciach

-regularne przygotowywanie zadanych do czytania tekstów

-kolokwium śródsemestralne i kolokwia zaliczeniowe na koniec semestru

-zaliczenia w czasie zajęć praktycznych

W przypadku wprowadzenia do muzealnictwa podstawę metody weryfikacji założonych efektów stanowi, połączona z dyskusją, ocena opracowanego i zaprezentowanego przez studenta projektu, aktywny udział w zajęciach

Sposób sprawdzenia osiągnięcia zamierzonych efektów:

-udział w zajęciach

-regularne przygotowywanie zadanych do czytania tekstów

-kolokwium śródsemestralne i kolokwia zaliczeniowe na koniec semestru

-zaliczenia w czasie zajęć praktycznych

Charakterystyka głównych ośrodków badawczych związanych z historią sztuki w Polsce

Charakterystyka stosowania motywów ornamentalnych i technik zdobniczych, przegląd głównych cech ornamentyki antycznej i średniowiecznej, przedstawienie sekwencji rozwojowej ornamentów nowożytnych, pochodzenia antycznego, wschodniego i nowych form. Prezentacja sposobów datowania zabytków nowożytnych na podstawie rozpoznanych motywów ornamentalnych.

Szczegółowy opis przedmiotu (treści programowe):

Zajęcia teoretyczno-praktyczne w sali wykładowej:

Charakterystyka stosowania motywów ornamentalnych i technik zdobniczych, przegląd głównych cech ornamentyki antycznej i średniowiecznej, przedstawienie sekwencji rozwojowej ornamentów nowożytnych, pochodzenia antycznego, wschodniego i nowych form.

Prezentacja sposobów datowania zabytków nowożytnych na podstawie rozpoznanych motywów ornamentalnych.

Terminologia z zakresu historii ubioru.

Metody badawcze historii sztuki

Terminologia z zakresu architektury

Terminologia z zakresu rzemiosła artystycznego.

Wprowadzenie do muzealnictwa. Podstawowym celem zajęć jest aktywizacja studentów i rozwijanie nie tylko ich wiedzy, ale również umiejętności praktycznych, a także świadomego uczestnictwa w życiu kulturalnym. Dlatego też część zajęć odbywała się poza IHS w przestrzeniach muzealnych i galeriach. Studenci mieli również okazję nawiązania kontaktów z kuratorami, edukatorami czy realizatorami wystaw. Zajęcia warsztatowe w przestrzeni muzealnej miały również na celu zachęcenie studentów do samodzielnego stawiania pytań i formułowania zagadnień problemowych w odniesieniu do dzieła sztuki. W związku z przyjętymi założeniami podstawą zaliczenia była aktywność w czasie zajęć, uczestnictwo w dyskusjach oraz wykonanie zadania praktycznego.

ornamentalnych, umiejętność określenia czasu ich występowania i zdolność do wydatowania na tej podstawie wskazanego zabytku.

- W II semestrze, podobne umiejętności są sprawdzane w ramach ćwiczeń terenowych

Zalecana literatura:

Słownik terminologiczny sztuk pięknych, red. S. Kozakiewicza, Warszawa 1969; Wydanie nowe [zmienione] Warszawa 1996.

Białostocki J., Rokoko: ornament, styl i postawa, [w:] tegoż, Refleksje i syntezy ze świata sztuki, Warszawa 1978, s. 158-177.

Jones A.F., Wstęp do historii sztuki, Poznań 1999.

Irmscher G., Ornament in Europa, 1450-2000, Köln 2005.

Mourant de, H., Historia sztuki zdobniczej od pradziejów do współczesności, Warszawa 1981.

The History of Decorative Arts. The Renaissance and Mannerism in Europe, 1994.

T

- wykład połączony z prezentacją multimedialną,

- ćwiczenia praktyczne w sali dydaktycznej,

- w II semestrze zajęcia mają również charakter ćwiczeń terenowych odbywających się w wybranych obiektach

W związku z tym, że przedmiot jest wieloskładnikowy i współprowadzony przez kilku wykładowców podstawy zaliczenia i oceny są zróżnicowane.

wykład:

kolokwia semestralne

podstawy warsztatowe:

sem. zim.

- kolokwium

- aktywność na zajęciach

sem. let.

- praca pisemna (przygotowanie w grupie analizy formalnej wybranego obrazu)

- prezentacja podczas zajęć analizy formalnej wybranego obrazu (innego niż w przypadku pracy pisemnej)

edycja tektu:

warunkiem zaliczenia ćwiczeń jest aktywność na zajęciach (ćwiczenia z edycji tekstu), oddanie pracy zaliczeniowej z transkrypcji tekstu dziewiętnastowiecznego i obecność:

0-1 nieobecności = ocena bdb

2 nieobecności = db

3 nieobecności = dst

Nieobecności powyżej 50% skutkuje niezaliczeniem ćwiczeń. Student ma jednak możliwość odrobienia nieobecności podczas

konsultacji odbywających się w terminie dyżuru prowadzącego.

zasady tworzenia dokumentacji:

obecność na zajęciach (w przypadku nieobecności - dla zaliczenia przedmiotu niezbędna dodatkowa praca zaliczeniowa wskazana przez prowadzącą),

aktywne uczestnictwo,

pisemna praca zaliczeniowa.

Sposób sprawdzenia osiągnięcia zamierzonych efektów:

-udział w zajęciach

-regularne przygotowywanie zadanych do czytania tekstów

-kolokwium śródsemestralne i kolokwia zaliczeniowe na koniec semestru

-zaliczenia w czasie zajęć praktycznych

Charakterystyka głównych ośrodków badawczych związanych z historią sztuki w Polsce

Charakterystyka stosowania motywów ornamentalnych i technik zdobniczych, przegląd głównych cech ornamentyki antycznej i średniowiecznej, przedstawienie sekwencji rozwojowej ornamentów nowożytnych, pochodzenia antycznego, wschodniego i nowych form. Prezentacja sposobów datowania zabytków nowożytnych na podstawie rozpoznanych motywów ornamentalnych.

Szczegółowy opis przedmiotu (treści programowe):

Zajęcia teoretyczno-praktyczne w sali wykładowej:

Charakterystyka stosowania motywów ornamentalnych i technik zdobniczych, przegląd głównych cech ornamentyki antycznej i średniowiecznej, przedstawienie sekwencji rozwojowej ornamentów nowożytnych, pochodzenia antycznego, wschodniego i nowych form.

Prezentacja sposobów datowania zabytków nowożytnych na podstawie rozpoznanych motywów ornamentalnych.

Terminologia z zakresu historii ubioru.

Metody badawcze historii sztuki

Terminologia z zakresu architektury

Terminologia z zakresu rzemiosła artystycznego.

ornamentalnych, umiejętność określenia czasu ich występowania i zdolność do wydatowania na tej podstawie wskazanego zabytku.

- W II semestrze, podobne umiejętności są sprawdzane w ramach ćwiczeń terenowych

Zalecana literatura:

Słownik terminologiczny sztuk pięknych, red. S. Kozakiewicza, Warszawa 1969; Wydanie nowe [zmienione] Warszawa 1996.

Białostocki J., Rokoko: ornament, styl i postawa, [w:] tegoż, Refleksje i syntezy ze świata sztuki, Warszawa 1978, s. 158-177.

Jones A.F., Wstęp do historii sztuki, Poznań 1999.

Irmscher G., Ornament in Europa, 1450-2000, Köln 2005.

Mourant de, H., Historia sztuki zdobniczej od pradziejów do współczesności, Warszawa 1981.

The History of Decorative Arts. The Renaissance and Mannerism in Europe, 1994.