Ecohydrology

T

T

T

T

T

T

T

T

Podające - wykład z wykorzystaniem prezentacji multimedialnej; Eksponujące - film; Praktyczne – doświadczenia laboratoryjne i obserwacje w trakcie ćwiczeń terenowych, przygotowanie raportu

Egzamin pisemny: 50 % (2 eseje), Ćwiczenia: 50% (3 raporty)

PODSTAWOWE KONCEPCJE I DEFINICJE w dziedzinie ekohydrologii. OCENA JAKOŚCIOWA I ILOŚCIOWA PROCESÓW W DORZECZU: KRAJOBRAZ (zdefiniowanie miejsc krytycznych, wpływ urbanizacji i przemysłu na jakość wód, ocena skażenia gleby); INTERAKCJE WODA-LĄD (ocena efektywności stref w utrzymywaniu i poprawie jakości i ilości wód, wpływ jakości wód podziemnych na wody powierzchniowe, efektywność ekotonów w usuwaniu nutrietów, ocena wpływu terasy zalewowej na jakość i ilość wód); STRUMIENIE I RZEKI (zdefiniowanie jakości, pojemności środowiska i odporności na stres); JEZIORA I ZBIORNIKI ZAPOROWE (zdefiniowanie statusu ekologicznego, przemiany azotu, sedymentacja, wpływ zakwitów sinicowych na jakość wód i zdrowie człowieka). ZARZĄDZANIE – ochrona przed degradacją i renaturyzacja zlewni: ZARZĄDZANIE KRAJOBRAZEM ( regulacja dopływu zanieczyszczeń i cyklu hydrologicznego, fitoremediacja gleby). INTERAKCJE WODA-LĄD (redukcja transportu zanieczyszczeń, sztuczne mokradła – połączenie oczyszczania ścieków z fitotechnologiami, ekotony – ograniczanie dopływu zanieczyszczeń, terasy zalewowe i naturalne mokradła – redukcja dopływów N i P do wód); ZARZĄDZANIE EKOSYSTEMAMI RZECZNYMI (zwiększanie odporności środowiska na antropopresję, renaturyzacja rzek – zwiększanie retencji nutrietów i wzmacnianie procesu samooczyszczania); ZARZĄDZANIE JEZIORAMI I ZBIORNIKAMI ZAPOROWYMI: poprawa jakości wody, ekohydrologiczne metody redukcji zakwitów sinicowych, zarządzanie strukturą biotyczną (biomanipulacja). Główne zagadnienia zintegrowanego zarządzania zasobami wodnymi. Aspekty socjoekonomiczne wdrażania metod ekohydrologicznych i fito- technologicznych w zarządzaniu środowiskiem. Wpływ zmian klimatycznych na rezultaty zarządzania.

Zalewski M. (ed.). 2002. Guidelines for the Integrated Management of the Watershed Phytotechnology and Ecohydrology. UNEP-IETC, UNESCO IHP , UNEP DTIE IETC. Freshwater Management Series No. 5, 188 pp. www.unep.or.jp/ietc/Publications/Freshwater/FMS5.

Zalewski M., Wagner-Lotkowska I. , Robarts D. R. (eds). 2004. Integrated Watershed Management-Ecohydrology & Phytotechnology - Manual. UNESCO IHP, UNESCO -ROSTE, UNEP-DTIE-IETC, ICE PAS, DAE UL, Venice, Osaka,Warsaw, Lodz. 208 pp. www.unep.or.jp/ietc/publications/freshwater/watershed_manual

Harper, D. M., Zalewski, M., Pacini, N. (eds). 2008. Ecohydrology: Processes, Models and Case Studies: An approach to the sustainable management of water resources. Wallingford, Oxon, UK, pp 303-317.

Zalewski M. (ed.) 2000. Special Issue on Ecohydrology. Ecological Engineering. The Journal of Ecotechnology 16(1), 197 pp.

Zalewski M. 2002. Ecohydrology- the use of ecological and hydrological processes for sustainable management of water resources. Hydrological Sciences Journal 47(5): 825-834.

Zalewski M. 2009. Ecohydrology: A framework for reversing the degradation of the Baltic Sea. BALTEX Newsletter. www.bssc2009.org

Zalewski M. 2009. Ecohydrology for engineering harmony between environment and society. Danube News 19. www.iad.gs/docs/Danube_News_19.pdf

Bednarek A., Stolarska M., Ubraniak M., Zalewski M. 2010. Application of permeable reactive barrier for reduction of nitrogen load in the agricultural areas – preliminary results. Ecohydrology & Hydrobiology 10 (2-4): 355-362.

Bednarek A. 2009. Denitrification as an integrative element of reservoirs restoration. In: Luis Chicharo, Iwona Wagner, Maria Chicharo, Małgorzata Łapińska, Maciej Zalewski (eds) “Practical Experiments Guide for Ecohydrology”. UNESCO, p:17-22.

www.ecohydro.pl - International Journal of Ecohydrology & Hydrobiology.

www.erce.unesco.lodz.pl – European Regional Centre of Ecohydrology under the auspices of UNESCO, PAS, in Lodz.

T

T

Podające - wykład z wykorzystaniem prezentacji multimedialnej; Eksponujące - film; Praktyczne – doświadczenia laboratoryjne i obserwacje w trakcie ćwiczeń terenowych, przygotowanie raportu

Egzamin pisemny: 50 % (2 eseje), Ćwiczenia: 50% (3 raporty)

PODSTAWOWE KONCEPCJE I DEFINICJE w dziedzinie ekohydrologii. OCENA JAKOŚCIOWA I ILOŚCIOWA PROCESÓW W DORZECZU: KRAJOBRAZ (zdefiniowanie miejsc krytycznych, wpływ urbanizacji i przemysłu na jakość wód, ocena skażenia gleby); INTERAKCJE WODA-LĄD (ocena efektywności stref w utrzymywaniu i poprawie jakości i ilości wód, wpływ jakości wód podziemnych na wody powierzchniowe, efektywność ekotonów w usuwaniu nutrietów, ocena wpływu terasy zalewowej na jakość i ilość wód); STRUMIENIE I RZEKI (zdefiniowanie jakości, pojemności środowiska i odporności na stres); JEZIORA I ZBIORNIKI ZAPOROWE (zdefiniowanie statusu ekologicznego, przemiany azotu, sedymentacja, wpływ zakwitów sinicowych na jakość wód i zdrowie człowieka). ZARZĄDZANIE – ochrona przed degradacją i renaturyzacja zlewni: ZARZĄDZANIE KRAJOBRAZEM ( regulacja dopływu zanieczyszczeń i cyklu hydrologicznego, fitoremediacja gleby). INTERAKCJE WODA-LĄD (redukcja transportu zanieczyszczeń, sztuczne mokradła – połączenie oczyszczania ścieków z fitotechnologiami, ekotony – ograniczanie dopływu zanieczyszczeń, terasy zalewowe i naturalne mokradła – redukcja dopływów N i P do wód); ZARZĄDZANIE EKOSYSTEMAMI RZECZNYMI (zwiększanie odporności środowiska na antropopresję, renaturyzacja rzek – zwiększanie retencji nutrietów i wzmacnianie procesu samooczyszczania); ZARZĄDZANIE JEZIORAMI I ZBIORNIKAMI ZAPOROWYMI: poprawa jakości wody, ekohydrologiczne metody redukcji zakwitów sinicowych, zarządzanie strukturą biotyczną (biomanipulacja). Główne zagadnienia zintegrowanego zarządzania zasobami wodnymi. Aspekty socjoekonomiczne wdrażania metod ekohydrologicznych i fito- technologicznych w zarządzaniu środowiskiem. Wpływ zmian klimatycznych na rezultaty zarządzania.

Zalewski M. (ed.). 2002. Guidelines for the Integrated Management of the Watershed Phytotechnology and Ecohydrology. UNEP-IETC, UNESCO IHP , UNEP DTIE IETC. Freshwater Management Series No. 5, 188 pp. www.unep.or.jp/ietc/Publications/Freshwater/FMS5.

Zalewski M., Wagner-Lotkowska I. , Robarts D. R. (eds). 2004. Integrated Watershed Management-Ecohydrology & Phytotechnology - Manual. UNESCO IHP, UNESCO -ROSTE, UNEP-DTIE-IETC, ICE PAS, DAE UL, Venice, Osaka,Warsaw, Lodz. 208 pp. www.unep.or.jp/ietc/publications/freshwater/watershed_manual

Harper, D. M., Zalewski, M., Pacini, N. (eds). 2008. Ecohydrology: Processes, Models and Case Studies: An approach to the sustainable management of water resources. Wallingford, Oxon, UK, pp 303-317.

Zalewski M. (ed.) 2000. Special Issue on Ecohydrology. Ecological Engineering. The Journal of Ecotechnology 16(1), 197 pp.

Zalewski M. 2002. Ecohydrology- the use of ecological and hydrological processes for sustainable management of water resources. Hydrological Sciences Journal 47(5): 825-834.

Zalewski M. 2009. Ecohydrology: A framework for reversing the degradation of the Baltic Sea. BALTEX Newsletter. www.bssc2009.org

Zalewski M. 2009. Ecohydrology for engineering harmony between environment and society. Danube News 19. www.iad.gs/docs/Danube_News_19.pdf

Bednarek A., Stolarska M., Ubraniak M., Zalewski M. 2010. Application of permeable reactive barrier for reduction of nitrogen load in the agricultural areas – preliminary results. Ecohydrology & Hydrobiology 10 (2-4): 355-362.

Bednarek A. 2009. Denitrification as an integrative element of reservoirs restoration. In: Luis Chicharo, Iwona Wagner, Maria Chicharo, Małgorzata Łapińska, Maciej Zalewski (eds) “Practical Experiments Guide for Ecohydrology”. UNESCO, p:17-22.

www.ecohydro.pl - International Journal of Ecohydrology & Hydrobiology.

www.erce.unesco.lodz.pl – European Regional Centre of Ecohydrology under the auspices of UNESCO, PAS, in Lodz.

T

T

Podające - wykład z wykorzystaniem prezentacji multimedialnej; Eksponujące - film; Praktyczne – doświadczenia laboratoryjne i obserwacje w trakcie ćwiczeń terenowych, przygotowanie raportu

Egzamin ustny: 50 %

Ćwiczenia: 50%

PODSTAWOWE KONCEPCJE I DEFINICJE w dziedzinie ekohydrologii. OCENA JAKOŚCIOWA I ILOŚCIOWA PROCESÓW W DORZECZU: KRAJOBRAZ (zdefiniowanie miejsc krytycznych, wpływ urbanizacji i przemysłu na jakość wód, ocena skażenia gleby);

INTERAKCJE WODA-LĄD (ocena efektywności stref w utrzymywaniu i poprawie jakości i ilości wód, wpływ jakości wód podziemnych na wody powierzchniowe, efektywność ekotonów w usuwaniu nutrietów, ocena wpływu terasy zalewowej na jakość i ilość wód); STRUMIENIE I RZEKI (zdefiniowanie jakości, pojemności środowiska i odporności na stres); JEZIORA I ZBIORNIKI ZAPOROWE (zdefiniowanie statusu ekologicznego, przemiany azotu, sedymentacja, wpływ zakwitów sinicowych na jakość wód i zdrowie człowieka).

ZARZĄDZANIE – ochrona przed degradacją i renaturyzacja zlewni: ZARZĄDZANIE KRAJOBRAZEM ( regulacja dopływu zanieczyszczeń i cyklu hydrologicznego, fitoremediacja gleby). INTERAKCJE WODA-LĄD (redukcja transportu zanieczyszczeń, sztuczne mokradła – połączenie oczyszczania ścieków z fitotechnologiami, ekotony – ograniczanie dopływu zanieczyszczeń, terasy zalewowe i naturalne mokradła – redukcja dopływów N i P do wód); ZARZĄDZANIE EKOSYSTEMAMI RZECZNYMI (zwiększanie odporności środowiska na antropopresję, renaturyzacja rzek – zwiększanie retencji nutrietów i wzmacnianie procesu samooczyszczania); ZARZĄDZANIE JEZIORAMI I ZBIORNIKAMI ZAPOROWYMI: poprawa jakości wody, ekohydrologiczne metody redukcji zakwitów sinicowych, zarządzanie strukturą biotyczną (biomanipulacja).

Główne zagadnienia zintegrowanego zarządzania zasobami wodnymi. Aspekty socjoekonomiczne wdrażania metod ekohydrologicznych i fito- technologicznych w zarządzaniu środowiskiem. Wpływ zmian klimatycznych na rezultaty zarządzania.